ัดการได้ง่าย ๆ ที่ไหนล่ะ”ถังจงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “หลังจากที่เจอกันครั้งสุดท้าย ผมก็รู้แล้วว่าเธอเป็นคนฉลาด เธอไม่เหมือนกับผู้หญิงโง่ ๆ คนอื่นที่ผมเคยเจอ ถ้าหากผมไปหาเธออีกครั้ง ไม่ว่ายังไงเธอก็คงจะไม่เชื่อใจผม ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เธอก็ไม่ได้ทำงานเป็นครูสอนพิเศษอีกต่อไปแล้ว มีเพียงวิธีเดียวก็คือ จะต้องใช้คนรอบตัวของเธอเป็นตัวล่อให้เธอมาหาพวกเราแทน”“อืม ลูกต้องจัดการเรื่องนี้ให้ดี อย่าให้มีอะไรผิดพลาด”ถังเสี่ยนเฮ่อตบบ่าลูกชาย ก่อนที่จะลุกขึ้นยืน “พ่อมีธุระที่จะต้องไปจัดการต่อ ลูกอย่าเห็นว่าเรื่องนี้เป็นแค่เรื่องเล่น ๆ ล่ะ ตอนนี้พ่อของลูกถูกด่าจนเงยหัวไม่ขึ้นแล้ว ลูกจะช่วยพ่อให้กลับมายืนได้หรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับตอนนี้เท่านั้น”“ผมรู้แล้ว พ่อมั่นใจได้เลย”ถังจงตบหน้าอกของตัวเองทันที “คราวนี้ผมจะไม่ทำพลาดอีกแล้วถึงยังไงผมก็ยังเป็นผู้สืบทอดของตระกูลถังในอนาคต”“มันยังเร็วเกินไปที่จะพูดแบบนี้ พ่อต้องดูความสามารถของลูกและพี่ใหญ่ของลูกก่อน…..”ถังเสี่ยนเฮ่อไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป เขาจึงหันหน้าไปกล่าวว่า “พ่อต้องไปแล้ว ลูกอยู่จับตามองเรื่องนี้ต่อไปก็แล้วกัน พ่อจะทิ้งบอดี้การ์ดเอาไว้ ถ้าหากมีอะไรก็ให้เขาเป็นคนจัดการ”บอดี้การ์ดที่ถังเสี่ยนเฮ่อกล่าวถึงก็คือชายผมสีบลอนด์ที่กุนซือได้ทิ้งเอาไว้กุนซือเรียกผู้ชายคนนี้ว่าซูเจี่ยพ่อลูกตระกูลถังคิดว่าชื่อนี้ค่อนข้างที่จะแปลกไปสักหน่อย เห็นได้ชัดว่าเขา
