เป็นชาวต่างชาติ แต่กลับตั้งชื่อภาษาจีนให้เขาดังนั้นการที่พวกเขาไม่เรียกชื่อจึงฟังดูง่ายกว่า“รู้แล้ว พ่อไปทำธุระของพ่อเถอะ”ถังจงโบกมือหลังจากที่รอให้ถังเสี่ยนเฮ่อเดินออกไป เด็กหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาเพื่อนเสเพลของเขาทันที“ฮัลโหล หวงปิง พ่อฉันออกไปแล้ว วันนี้พวกเราจะออกไปเที่ยวที่ไหนกันดี?”“เที่ยวเหรอ? นี่นายยังคิดจะเที่ยวเล่นอยู่อีกเหรอ?”หวงปิงที่อยู่ปลายสายกล่าวเยาะเย้ย “ตอนนี้ชื่อเสียงของนายฉาวโฉ่ไปหมด ไม่ว่าจะเป็นในปาร์ตี้หรือว่าในคลับไหน ก็ไม่มีใครที่ไม่รู้จักชื่อของคุณชายตระกูลถังที่จะถูกคนอื่นฆ่าก็เลยกลัวจนฉี่รดกางเกง…..”“ผายลม! บิดาไม่ได้ฉี่รดกางเกงสักหน่อย!”ถังจงตะโกนออกมาทันที “บิดาบาดเจ็บอยู่ต่างหากล่ะ!”“ถึงยังไงนายก็กลัวอยู่ดี! ทุกคนพากันพูดว่านายเป็นคนขี้ขลาดกันหมดแล้ว”“นายสิที่ขี้ขลาด!”“เฮ้ ดูตัวเองซะบ้าง ตอนนี้นอกจากฉันแล้วยังมีใครที่สนใจนายอยู่อีกบ้าง?”ถังจงนิ่งงันไปเพราะคำพูดไม่กี่คำของหวงปิงอันที่จริงมีเพียงแต่หวงปิงเท่านั้นที่ยังคงสนใจเขาอยู่ส่วนคนอื่น ๆ ถึงแม้ว่าเขาจะเรียกหา แต่พวกเขาก็หายไปไม่เหลือแม้แต่เงากลุ่มคนที่คอยมาห้อมล้อมเวลาเขาออกไปไหน ตอนนี้ได้หายไปกันหมดแล้วแม้แต่ลูกหลานในตระกูลดัง ๆ ก็ยังละอายใจที่จะต้องเดินกับเขามารดามันเถอะ นี่นับว่าเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เพราะมันเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของถังจงผู้นี้โดยตรง!ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปแล้วเขาจะ
