ชราผู้นี้กันแน่“เฮ้อ… โชคดีที่พลังของฮ่วนยังใช้ได้ผล”ฉินเฉาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ทายาทมังกรคนนี้ช่างรับมือยากจริง ๆ“นายท่านคะ พลังของฮ่วนสามารถรั้งเขาเอาไว้ได้เพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้น ด้วยพลังขั้นครึ่งเซียนของเขา อีกไม่นานเขาจะสามารถทำลายวิชามายาได้แน่นอนค่ะ”ฮ่วนรีบเอ่ยเตือน “นายท่านคะ นายท่านจะต้องคิดหาวิธีอื่นเพื่อที่จะทำให้เรื่องนี้จบสิ้นลงเสียทีนะคะ”“วิธีอื่น…วิธีไหนล่ะ….”ฉินเฉาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “ดูเหมือนจะต้องฆ่าตาแก่นี่เท่านั้น”เมื่อพูดจบเขาก็ยกมือขึ้นไปบนอากาศวิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้างเริ่มทำงานแล้ว!เมฆดำบดบังท้องฟ้าจนไม่เห็นแม้แต่ดวงอาทิตย์ แต่หลังจากที่อันฉีหยางคำรามออกมา เมฆเหล่านั้นก็ถูกพัดให้กระจัดกระจายออกไปจากนั้นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวหลังจากที่พระอาทิตย์ตกดินก็ปรากฏอยู่เหนือศีรษะของทุกคนแต่ตอนนี้หมู่ดาวเหล่านั้นกลับถูกบดบังอีกครั้งหนึ่งเพราะกระบี่สีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนได้อัดแน่นกันอยู่บนนั้นแทน“วิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง! จงสังหาร!”เมื่อฉินเฉาโบกมือ กระบี่ที่ราวกับพายุฝนก็พุ่งลงสู่ร่างของอันฉีหยางและหลังจากที่เขาได้ใช้วิชาสายฟ้าเก้ามังกรทองคำทะยานฟ้าอยู่หลายครั้ง ในที่สุดเขาก็ค้นพบว่ามีบางสิ่งที่ไม่ถูกต้องเขารีบโคจรพลังลมปราณให้เข้าสู่จุดหลิงไถ และพลันได้สติขั้นมาทันทีร่างของศิษย์ตัวน้อยได้หายไปแล้วชายชราผู้นี้เดือดดาลจนถึงขีดสุด พลางคิดในใจว่ากล้าเอาศิษย์มา
