ารถป้องกันพลังของอาตมาเอาไว้ได้”เสียงเข้ม ๆ ของอันฉีหยางกล่าวออกมา “แต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้นพลังของผู้ปกป้องสุสานไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะสามารถจินตนาการได้”หลังจากกล่าวจบ ร่างของอันฉีหยางก็กลายเป็นแสงกะพริบและปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าฉินเฉาทันทีในเวลาเดียวกัน เขากำกรงเล็บมังกรให้กลายเป็นหมัด ก่อนที่จะต่อยเข้าไปยังท้องน้อยของฉินเฉาอรหันต์ร่างทองคำถูกต่อยกระเด็นออกไปทำให้กรงเล็บมังกรต่อยเข้าที่ท้องน้อยของฉินเฉาด้วยความรุนแรงร่างของฉินเฉากำลังจะกระเด็นตามไปด้วยแต่เขามีปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไวมาก เขากลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ ก่อนที่จะคว้าแขนทั้งสองข้างของอันฉีหยางเพื่อไม่ให้ตัวเองกระเด็นออกไปแต่ถึงจะเป็นแบบนั้น หมัดที่ต่อยลงมาที่หน้าท้องก็รุนแรงไม่น้อยทีเดียวพลังของเก้ามังกรทองคำทะยานฟ้าทรงพลังอย่างแท้จริง!แม้แต่เขาที่มีพระสูตรหัวใจเพชรก็ยังไม่อาจที่จะรับเอาไว้ได้!“ปล่อยมือซะ!”อันฉีหยางโกรธมาก เขารัวหมัดต่อยลงไปยังท้องน้อยของฉินเฉาอย่างไม่ยั้งมือพลังเหล่านั้นระเบิดใส่ร่างของฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง ภาพที่เห็นทำให้ซวนหยวนอิงจี๋ที่อยู่ด้านหลังรู้สึกหวาดกลัว“อิงเทียน เจ้า เจ้ารีบออกไปได้แล้ว! เจ้าไม่จำเป็นที่จะต้องมายุ่งกับข้า!”นี่เป็นครั้งแรกที่ซวนหยวนอิงจี๋รู้สึกเจ็บใจได้ถึงขนาดนี้ถึงแม้ว่าเธอจะถูกทอดทิ้ง เธอก็ไม่เคยเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อนบางทีมันอาจจะเป็นเพราะว่าก่อนหน้านี้เธอเจ็บปวดเพื่อตัวเธอเองแต่ตอนนี้เ
