ธอกำลังเจ็บปวดเพื่อใครอีกคนหนึ่งหัวใจของเธอไม่ได้อยู่ที่เธออีกต่อไป“ฉันจะบอกเธออีกครั้งว่าฉันไม่ได้ชื่ออิงเทียน”ฉินเฉาถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็ยังกล่าวออกมาว่า“ฉันชื่อว่าฉินเฉา!”ในขณะนั้นเท้าของเขาก็เตะเข้าไปที่ไหล่ของอันฉีหยางตูม!ในที่สุดฉินเฉาก็ปล่อยมือ ทำให้อันฉีหยางกระเด็นไปไกลและตีลังกาม้วนตัวอยู่กลางอากาศหลายตลบจนร่างของอันฉีหยางกระแทกลงกับพื้น ทุบให้พื้นดินยุบตัวกลายเป็นหลุมลึกและสุดท้ายเขาก็กระเด็นเข้าไปในป่าที่อยู่ด้านหลังต้นไม้ใหญ่ถูกร่างของเขาพุ่งเข้าชนจนโค่นล้มเรียงกันเป็นแถวนี่คือการต่อสู้ของเนื้อเซียน“แข็งแกร่งไม่เบา”อันฉีหยางยังคงปลอดภัยและลุกขึ้นมาจากเศษซากความเสียหายเขาจ้องมองฉินเฉาและแสยะยิ้มที่มุมปาก“แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะมาต่อกรกับอาตมา”อันที่จริงคู่ต่อสู้ของเขาเป็นปรมาจารย์ขั้นครึ่งเซียนแต่พลังของฉินเฉาอยู่ขั้นเนื้อเซียนขั้นสมบูรณ์เท่านั้นหากว่ากันด้วยเรื่องของพลังเพียงอย่างเดียว เขาไม่อาจจะเอาชนะผู้ปกป้องสุสานผู้นี้ได้“ฉันคงจะต้องใช้พลังมาต่อสู้กับนายซะแล้ว…..”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ “วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ….รวมร่าง!”สิ้นเสียงนั้น มือทั้งสองข้างก็ถูกถุงมือสีขาวห่อหุ้มเอาไว้“คชสารปีศาจเก้าเร้นลับ มาอัดเจ้าหมอนี่ไปพร้อมกับฉัน!”“คชสารคำราม!”พลังมารที่มีรูปร่างขนาดมหึมาปรากฏอยู่ด้านหลังฉินเฉา“คิดจะปราชันกับอาตมาเรื่องพลังงั้นเหรอ
