“ผลกรรมอะไร? ตามสนองอะไร?”ซานเส้าจ้องมองด้วยความอดทน “สิ่งที่เจ้าพูดมามันเกี่ยวอะไรกับสุสานซานไห่ของพวกเรา?”“เหอะ! สิ่งที่ราชินีแห่งสุสานซานไห่ทำ เจ้าจะสามารถลบล้างมันได้งั้นเหรอ!”อันฉีหยางตะคอกออกมา“องค์ราชินีของข้าเกี่ยวข้องอะไรกับตาแก่อย่างเจ้า”ซานเส้าแปลกใจ และคิดว่าชายชราคนนี้กำลังตั้งใจที่จะจับผิดพวกเขา “ถ้าคิดจะพูดอย่างตรงไปตรงมากับสุสานซานไห่ ก็หยุดหาข้ออ้างมากมายพวกนั้นได้แล้ว มันทั้งน่ารำคาญและเสแสร้งทั้งนั้น”“เหอะ! เจ้าปีศาจ วันนี้สุสานซานไห่ของพวกเจ้าจะต้องหายไปจากโลกนี้อย่างแน่นอน”เทียนตานสื่อกล่าวออกมาเสียงดัง“มันก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเจ้าจะมีความสามารถนั้นหรือเปล่า”ซานเส้าแย้ง “ถ้าหากจะพูดจาใหญ่โต พวกเจ้าก็ควรที่จะมีความสามารถนั้นด้วย”“สมควรตาย!”เทียนตานสื่อปลดปล่อยเพลิงสวรรค์แห่งคุนหลุนออกมาด้วยความเดือดดาล“รอเดี๋ยว!”แต่แล้วฉินเฉาก็กล่าวออกมาอย่างกะทันหันจนเกือบจะทำให้เทียนตานสื่อหายใจไม่ทันผู้ชายคนนี้ปรากฏตัวออกมาทำไม?“เจ้าเองก็มาด้วยเหรอ?”ซานเส้าเพิ่งจะสังเกตเห็นฉินเฉา “เจ้าก็อยากจะต่อสู้กับสุสานซานไห่ด้วยหรือไง?”“ฉันก็แค่มาดูเรื่องสนุกเท่านั้น”ฉินเฉาโบกมือ “ฉันไม่คิดว่าตัวตลกพวกนี้จะเป็นภัยต่อสุสานซานไห่ได้หรอก…..”“ฉินเฉา เจ้าพูดจาระวังปากหน่อย!”ทันใดนั้นศิษย์ของเขาซูซานคนหนึ่งได้พูดตอบโต้กลับไปด้วยความโมโหทันที“โอ๊ย!”แต่ในพริบตานั้น ร่างอันงดงามก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือศ