ีรษะของศิษย์ผู้นั้น ก่อนที่จะเตะศิษย์ของเขาซูซานให้กระเด็นไปไกลทันที“กล้าเรียกชื่อของนายท่านฉินห้วน ๆ งั้นเหรอ?”เสี่ยวไป๋ปรายตามองศิษย์ของเขาซูซานอย่างเย็นชา “รนหาที่ตาย”“เจ้า!”ศิษย์ของเขาซูซานตั้งท่าเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ทันที แต่ละคนดึงกระบี่ออกมาจากฝักและชี้มันไปยังเสี่ยวไป๋“จะเปิดศึกกันงั้นเหรอ?”ฉินเฉาหันหน้าไปมองและแผ่พลังปีศาจออกมา ศิษย์ของเขาซูซานต่างหน้าซีดขาวด้วยความหวาดกลัวทันที“ประมุขฉิน เขาซูซานของพวกเราไม่ได้หมายถึงแบบนั้น”ถานไห่และฉินเฉาเป็นศัตรูกันอย่างไม่ต้องสงสัย เขารีบเหวี่ยงแส้พยายามที่จะใช้พลังของตัวเองขจัดพลังปีศาจของฉินเฉาออกไป ก่อนที่จะกล่าวขึ้นมา“ศิษย์เหล่านี้ยังเด็กและค่อนข้างที่จะใจร้อนไปบ้าง ขอประมุขฉินอย่าได้ตำหนิพวกเขาเลย”อย่างไรก็ตาม พลังของเขานั้นไม่เพียงพอที่จะขจัดพลังปีศาจของฉินเฉาออกไปได้สีหน้าของศิษย์เหล่านี้จึงยังคงซีดเซียว“เห็นแก่หน้าของเจ้าสำนักถานในวันนี้ ฉันจะไม่ติดใจเอาความกับพวกเขาก็แล้วกัน”ฉินเฉากอดอก และนำพลังปีศาจของตัวเองกลับคืนมา “แต่เจ้าสำนักถานจะต้องจำเอาไว้ ว่าเจ้าสำนักถานติดหนี้ฉันอยู่”บัดซบสายตาเกลียดชังจำนวนมากจับจ้องไปที่ฉินเฉาทันทีเพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ เขาก็คิดว่าเป็นบุญคุณกับเจ้าสำนักของเขาซูซานเสียแล้ว“ฉินเฉา อย่าให้มันมากเกินไปนัก…..”เฉินชิงไม่พอใจขึ้นมา ไม่ว่ายังไงถานไห่ก็เป็นอาจารย์ของเธอถึงฉินเฉาจะข่มขู่ศิษย์ของเธอ เธอก็ไ
