านทั้งลูกเอาไว้แต่เดิมนั้นเธอไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับฉินเฉาท้ายที่สุดแล้วในวันที่ฉินเฉาได้ช่วยเธอเอาไว้ เธอได้กล่าวออกไปแล้วว่าเธอมีชีวิตอยู่เพื่อเป็นคนของฉินเฉา และจะตายไปเป็นผีของฉินเฉาแต่น่าเสียดายที่มีเรื่องเกิดขึ้นเสียก่อนหน้าที่และความภาคภูมิใจของเธอ ทำให้เธอไม่สามารถออกไปจากเขาซูซานได้ดังนั้นเธอจึงต้องปกป้องความรู้สึกของเธอ ถึงแม้จะต้องพยายามเกลียดฉินเฉาก็ตามถ้าหากเธอและฉินเฉามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เหล่าผู้อาวุโสในเขาซูซานจะไม่ยอมมอบหน้าที่นี้ให้เธอพวกเขาไม่มีทางที่จะยอมรับได้อย่างแน่นอน ถ้าหากเจ้าสำนักของเขาซูซานเป็นผู้หญิงของคนในเส้นทางปีศาจเมื่อเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป เขาซูซานจะไม่กลายเป็นเรื่องตลกครั้งใหญ่ในโลกผู้ฝึกตนหรอกเหรอ“เสี่ยวไป๋ พอได้แล้ว”ฉินเฉาโบกมือห้ามเสี่ยวไป๋“เรื่องนี้เฉินชิงได้เลือกแล้ว เธอกับฉันไม่ควรที่จะเข้าไปยุ่ง”เมื่อพูดจบ เขาก็หันหน้าไปเอ่ยถามซานเส้า“มาพูดเรื่องของนายกันต่อเถอะ เกิดอะไรขึ้นกับสุสานซานไห่กันแน่?”“สถานการณ์ในตอนนี้กำลังไม่สู้ดี”ซานเส้าเห็นแล้วว่าฉินเฉาไม่ได้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับตัวเองเขากัดฟันกรอด และขยับปากที่ยังคงมีเลือดไหลขึ้นมากล่าวว่า“หลังจากที่ฝ่าบาทกลับมา ร่างกายฝ่าบาทก็อ่อนแอและไร้พลัง ฝ่าบาทบอกว่าช่วงนี้ท่านจะไม่สามารถใช้พลังได้ และต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูแล้วหลังจากนั้นฝ่าบาทก็หลับใหลไป”คำพูดของซานเส้าทำให้ฉินเฉาเกิดความรู้
