!ตอนนี้อสูรโบราณที่ดูสง่าผ่าเผยอยู่ตลอดเวลาแขนขาดไปข้างหนึ่งแต่เขาก็ยังคงความทะนงตน และมองผู้ฝึกตนที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเหยียดหยาม“ถ้าคิดจะมาแตะต้องสุสานซานไห่ ก็ต้องถามพวกเราอสูรโบราณเสียก่อน”เมื่อพูดจบ อสูรโบราณก็ก้าวออกมาจากควันสีดำทมิฬทีละตนอสูรโบราณเหล่านี้ต่างก็มีท่าทีดุร้าย พวกเขาจับจ้องไปยังผู้ฝึกตนด้วยดวงตาสีแดงฉานพวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นอสูรโบราณที่แข็งแกร่งเพียงแต่ว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสกันอยู่เท่านั้น“พวกเจ้าก็เป็นแค่กองทัพที่พ่ายแพ้มาแล้วเท่านั้น”เทียนตานสื่อเยาะเย้ยอย่างอดไม่ได้ “พวกเจ้าคิดว่าตัวเองจะมีปัญญาทำอะไรได้? ต่อต้านสำนักฝ่ายธรรมะของพวกเรางั้นเหรอ? พวกเจ้าก็เหมือนตั๊กแตนตำข้าวที่พยายามจะหยุดรถม้า!”“หวังว่าตอนที่เจ้าตาย เจ้าจะยังสามารถหยิ่งยโสและโง่เขลาแบบนี้ไปต่อได้”เทาเที่ยกล่าวแดกดัน“ไปเลย ศิษย์ฝ่ายธรรมะ ไปทำให้ปีศาจพวกนี้ได้รู้ซึ้งว่าพวกเราแข็งแกร่งขนาดไหน!”เทียนตานสื่อโบกมือและตะโกนออกมา“ฆ่ามัน!”“ฆ่าพวกปีศาจให้ตาย!”“คอยดูอาร์ติแฟคของข้าให้ดีเถอะ!”ผู้ฝึกตนเหล่านี้พุ่งเข้าไปด้วยความโหดเหี้ยม“รนหาที่ตาย!”เทาเที่ยกล่าวเยาะเย้ย ก่อนที่จะยื่นมือที่เหลือเพียงข้างเดียวออกมาฝ่ามือของเขากลายเป็นศีรษะของสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ ที่อ้าปากและเขมือบศิษย์สองสามคนที่อยู่ตรงหน้าเข้าไปทันที“ตายซะเถอะ!”ซานเส้าแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ออกมาด้วยเช่นกัน เขาตวัดหางที่กลายเป็นมีดเหล็กให้พ