บจอมมารอู๋จี๋เป็นพวกเดียวกันงั้นเหรอ?ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็อยู่ในเส้นทางปีศาจเหมือนกัน เรื่องนี้จึงอาจจะเป็นไปได้“โม่เทียนหยา เขาซูซานของพวกนายช่างทำอะไรได้ไม่ทันการณ์จริง ๆ”แต่ในขณะนั้นเองเสียงที่ฟังดูเกียจคร้านก็ดังขึ้นเมื่อพวกเขาหันไปมองก็ต้องตกใจทันทีนี่มันประมุขนิกายหลัวซาที่โม่เทียนหยาเพิ่งพูดถึงไปเมื่อกี้นี้!แม่เจ้า เขากลับมาแล้วงั้นเหรอ“เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าฉันจัดการจอมมารอู๋จี๋ไปแล้ว นอกจากนายจะไม่ชื่นชม แล้วยังทำให้ฉันเสื่อมเสียอีก ช่างน่าขันจริง ๆ”“จอมมารอู๋จี๋ตายไปแล้วงั้นเหรอ?”โม่เทียนหยาตกตะลึง ผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะทุกคนก็ตกตะลึงไปเช่นกันผู้ปกป้องสุสานยิ่งมองฉินเฉาด้วยความตะลึงมากขึ้นไปอีก“ใช่ ฉันรับรองได้ว่าเขาจะไม่ปรากฏตัวออกมาอีกอย่างแน่นอน”จอมมารอู๋จี๋ที่อยู่ในเงื้อมมือของหลี่ไป๋ซานอาจจะกำลังทุกข์ระทมอยู่ก็ได้หากต้องการที่จะรอดชีวิตก็คงเป็นไปไม่ได้แล้ว“ศิษย์ที่น่าสงสารของอาตมา…..”จอมมารอู๋จี๋ได้ตายไปแล้ว ศิษย์ของเขาจะไม่ถูกทอดทิ้งเอาไว้อย่างแน่นอน เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ผู้ปกป้องสุสานก็น˺าตาไหลออกมา“ขอแสดงความเสียใจด้วย”ฉินเฉาเอ่ยปลอบได้เพียงเท่านี้“เหอะ แล้วพวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าเจ้าไม่ได้ซ่อนตัวจอมมารอู๋จี๋เอาไว้!”โม่เทียนหยากล่าวด้วยใบหน้าซีดเซียว “สุดท้ายพวกเจ้าก็อยู่ในเส้นทางปีศาจเหมือนกัน ถ้าหากเจ้าจะปกป้องเขา มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!”“
