โม่เทียนหยา สมองของนายมันพัฒนาในโถส้วมหรือไง?”ฉินเฉากล่าวเย้ยหยัน “ทำไมฉันถึงต้องปกป้องจอมมารอู๋จี๋ด้วย?ตอนที่เขาอยู่ที่นี่ ผู้ฝึกตนพวกนี้ไม่มีใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้เลยแม้แต่คนเดียว! ยิ่งไปกว่านั้น โม่เทียนหยา นายนี่มันน่าขันจริง ๆ ที่จะเอาค่ายกลกระบี่ไปดักรอจอมมารอู๋จี๋!”เขามองโม่เทียนหยาที่อยู่ฝั่งตรงกันข้าม แล้วกล่าวออกมาอย่างไร้ความปรานี“พวกนายเป็นคู่ต่อสู้ของเขางั้นเหรอ! ถ้าหากว่ามีความสามารถมากนัก พวกนายจะต้องรอให้ฉันมาจัดการทำไม? กล้าพูดจาใหญ่โตแบบนี้ มันไม่ตลกหรือไง?”“เจ้า เจ้ากำลังดูถูกเขาซูซานของพวกเรา!”“ใช่ ฉันกำลังดูถูก แล้วยังไงล่ะ!”ฉินเฉาตวาดออกมาและชี้หน้าคนของเขาซูซาน “ถ้าหากไม่มั่นใจพวกนายก็ลองเอาค่ายกลกระบี่มาจัดการกับฉันดูก็ได้ ดูซิว่ามันจะได้ผลหรือเปล่า!”เมื่อพูดจบ ฉินเฉาก็กระโจนตัวออกไปจากกลุ่มคนเหล่านี้ทันทีในเวลานี้พลังของเนื้อเซียนได้แผ่กระจายไปทั่วทุกทิศทางคนของแปดสำนักต่างตกใจกันยกใหญ่โอ้ เป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวมาก!ถานไห่และเจ้าสำนักคนอื่น ๆ พากันเบิกตากว้างเนื้อเซียน! นี่คือพลังขั้นเนื้อเซียน!ผู้ชายคนนี้กินอะไรเข้าไปกันแน่ เขตระดับของเขาถึงได้ก้าวหน้าขึ้นเร็วขนาดนี้!นี่มันคือเรื่องตลกอะไร!ในเวลานี้ผู้ฝึกตนมากมายต่างจ้องมองฉินเฉาด้วยความอิจฉาและเกลียดชังแต่ไม่มีใครกล้ายุ่งกับเขาโม่เทียนหยากลายเป็นคนว่านอนสอนง่ายไปทันทีท้ายที่สุดแล้ว วิชากระบี่ลับของเ
