ฉายิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย “ใครบอกว่าฉันเป็นผู้ฝึกตนขั้นประกายแสง?”ฉินเฉาปลดปล่อยพลังที่ซ่อนเร้นเอาไว้ออกมาอย่างเต็มที่ พลังของเขาพุ่งทะยานไปจนถึงขั้นเนื้อเซียนทันทีทันใดนั้นเปลวไฟสีขาวที่โหมกระหน˹าอยู่บนฝ่ามือของเขาก็ระเบิดพลังออกมา“อะไรกัน!”สีหน้าของจอมมารอู๋จี๋เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้วฝ่ามือของฉินเฉาได้ทำลายมารพิฆาตป้องกันร่างและพุ่งเข้าชนร่างของเขาทันทีตูม!ร่างของจอมมารอู๋จี๋แนบติดกับพื้นดิน พร้อมทั้งมีหลุมรูปฝ่ามือขนาดยักษ์ปรากฏอยู่บนพื้นเปลวไฟสีขาวยังคงลุกโชติช่วงอยู่ในหลุมนั้น“ไอ้หนู… เจ้า เจ้ากล้าหลอกข้างั้นเหรอ…..”เลือดไหลออกมาจากมุมปากของจอมมารอู๋จี๋ เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นมาจากหลุมอย่างช้า ๆทั้งความโกรธและความตื่นตระหนกปรากฏอยู่บนในหน้าของเขา“เจ้า เจ้าเป็นปรมาจารย์ขั้นเนื้อเซียนได้ยังไง! เจ้าข้ามผ่านการลงทัณฑ์มาแล้วงั้นเหรอ!”“ข้ามผ่านการลงทัณฑ์? เปล่าเลย”ฉินเฉาหยิบบุหรี่ออกมาจุดไฟอย่างปกติ และกล่าวว่า “ฉันยังอยู่ห่างจากขั้นประกายแสงอีกมาก แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะอัดแกได้”“บัดซบ เจ้ายังทำตัวเป็นหมูกินเสืออยู่อีก!”จอมมารอู๋จี๋เดือดดาลมาก “บังอาจมาเล่นลูกไม้กับข้า เจ้ากล้าดียังไง! แม้แต่หลัวเต๋อก็ยังไม่กล้าเล่นลูกไม้กับข้าเลยด้วยซ˺า!”“หลัวเต๋อ นายไม่กล้าจริงเหรอ?”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามหลัวเต๋อ“ผายลม!”หลัวเต๋อสบถออกมา “ย่าของมันมีลูกสามคนหรือไง ไอ้โง่นี่มันพ
