ฝน พร้อมกับเกิดควันที่หนาทึบปรากฏอยู่ทั่วสนามเด็กเล่นของโรงเรียนเด็กนักเรียนที่กำลังเรียนอยู่มองออกไปนอกหน้าต่างและอดที่จะสงสัยไม่ได้ พวกเขามองควันที่ลอยฟุ้งอยู่ในสนามเด็กเล่นพลางคิดในใจว่ามีคนจุดประทัดอยู่ข้างนอกงั้นเหรอ?อย่างไรก็ตาม ฝุ่นควันหนาที่ม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นนี้ได้บดบังร่างของจอมมารอู๋จี๋และพวกเสี่ยวไป๋เอาไว้“กลอุบายเช่นนี้ สมแล้วที่เป็นหุ่นเชิดปีศาจ”จอมมารอู๋จี๋คลี่ยิ้มออกมา “แต่เจ้าก็เป็นแค่หุ่นเชิดปีศาจที่จะทำให้ข้าค่อย ๆ เพลิดเพลินไปอย่างช้า ๆ เท่านั้น ฮ่า ๆ ๆ! ประมุขนิกายหลัวซารุ่นนี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ!”จากนั้นเขาก็รีบพุ่งเข้าไปหาเสี่ยวไป๋และหยวนเมิ่งทันที“หนีเร็ว!”เสี่ยวไป๋รีบดึงตัวหยวนเมิ่งให้วิ่งไปยังม่านพลังมารพิฆาตอย่างรวดเร็ว“สลายไปซะ!”จากนั้นเสี่ยวไป๋ได้ใช้พลังของห้วงอวกาศฉีกทึ้งมารพิฆาตที่หนาแน่นเหล่านั้น แต่มารพิฆาตนั้นราวกับกาว ไม่ว่าจะถูกห้วงอวกาศของเสี่ยวไป๋ทำลายมันไปมากแค่ไหน มันก็ไม่ขาดออกจากกัน