้าช่างโหดเหี้ยมนัก”น˺าเสียงของชิงเม่ยนั้นใสราวกับนกที่กำลังร้องเพลง แต่ในขณะเดียวกันมันก็แฝงไปด้วยความเข้มงวด “มือสังหารก็ยังเป็นมือสังหารอยู่วันยังค˹า!”“หึ ๆ บัวหิมะแห่งเทียนซานดูงดงามยิ่งกว่าในอดีตเสียอีก ไม่คิดเลยว่าตอนนี้เจ้าจะเป็นเจ้าสำนักง๊อไบ๊ไปเสียแล้ว”มารพิฆาตของจอมมารอู๋จี๋ถูกทำลายลงไป เขาไม่โกรธแต่กลับมองหน้าเจ้าสำนักง๊อไบ๊ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม และกล่าวออกมาเบา ๆ “พลังของเจ้าก็แข็งแกร่งขึ้นด้วยเช่นกัน แต่ถึงยังไงข้าก็ต้องบอกว่าหญิงสาวในสำนักง๊อไบ๊ช่างงดงามมาก และความงามของศิษย์ตัวน้อยผู้นี้ก็สามารถสร้างชื่อเสียงให้กับโลกผู้ฝึกตนได้ดีทีเดียว”ผู้ฝึกตนทุกคนเอ่ยเห็นด้วยอยู่ในใจ เธอคือดอกลิลลี่ ซึ่งเป็นหนึ่งในดอกไม้งามทั้งเจ็ดที่โด่งดังแห่งโลกผู้ฝึกตนอย่างไรก็ตาม ว่ากันว่าเธอและประมุขฉินเฉาแห่งนิกายหลัวซามีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกัน……หากจอมมารอู๋จี๋คิดจะล่วงเกินศิษย์หญิงของสำนักง๊อไบ๊ผู้นี้….เกรงว่าฉินเฉาจะไม่ให้อภัยเขาแต่หัวหน้าปีศาจที่อยู่ในร่างของฉินเฉา เมื่อเปรียบเทียบกับชายคนนี้แล้ว ใครจะแข็งแกร่งมากกว่ากัน?“ที่จริงแล้วสิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือการ รบราฆ่าฟัน”จอมมารอู๋จี๋นั่งอยู่ที่เดิม แล้วเอ่ยอย่างไม่แยแสต่อสิ่งใด “พวกเจ้าพากันดาหน้าเข้ามาให้ข้าสังหารอย่างกับแมลงวัน พวกเจ้าคิดว่าตัวเองน่ารำคาญหรือเปล่า?”“ผายลม!”ไท่ซวีจากสำนึกบู๊ตึ๊งไม่พอใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินอีกฝ่ายกล
