่าวเช่นนั้น เขาก็ด่าว่าด้วยความขุ่นเคือง “จอมมารอู๋จี๋ เจ้าทำเรื่องชั่วช้าเอาไว้มากมาย แล้วยังพูดเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนั้นออกมาอีก! วันนี้พวกเราทั้งแปดสำนักแห่งยุคสมัยนี้ หากไม่ตายก็จะไม่ยอมถอย!”“ส่งเสียงดังอย่างกับแมลงวัน”จอมมารอู๋จี๋โบกมือด้วยความหงุดหงิด “พื้นฐานการฝึกตนอย่างพวกเจ้า ข้าไม่มองให้เสียสายตาหรอก”“จอมมารอู๋จี๋ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงเลื่องลือในอดีต”เจ้าสำนักถานไห่แห่งเขาซูซานยืนอย่างสง่างามราวกับเซียนในหมู่คนเหล่านี้ เขาคือคนที่มีพื้นฐานการฝึกตนสูงที่สุด และยังเป็นผู้อาวุโสที่สุดอีกด้วยเมื่อเห็นว่ามีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่ที่นี่ เขาจึงยกค่ายกลกักขังปีศาจให้โม่เทียนหยาดูแล และเร่งเดินทางมาที่นี่ด้วยตัวเอง“แต่เจ้าได้ก่อกรรมทำความชั่วเอาไว้มากและยังทำตัวไร้ยางอายถึงแม้ว่าเจ้าจะฆ่าฟันเอาชีวิตของพวกเราไป แต่มันก็จะทำให้หัวหน้าปีศาจอย่างเจ้าถูกฆ่าตายด้วยความทุกข์ทรมานอยู่ดี”“โอ้ ถานไห่”จอมมารอู๋จี๋มองถานไห่อย่างเพ่งพินิจ “ชื่อเทียน ชิงเม่ย ไท่ชิงเจินเหริน หยูเต๋อไห่ พวกเจ้าล้วนเป็นคนที่คุ้นหน้ากันดีอยู่แล้วทั้งนั้น หึ ๆส่วนคนหน้าใหม่ก็ล้วนมีแต่สาวงาม ดูเหมือนว่าข้าจะฟื้นคืนชีพมาได้ถูกเวลาเสียจริง ที่ไหนที่มีสาวงาม ข้าก็ชอบไปอยู่ที่นั่น”“ไร้ยางอาย!”ชิงซิ่วกัดฟันกล่าวออกมา“ช่างเป็นแมลงวันที่น่ารำคาญจริง ๆ ชิงเม่ย เจ้าควรจะดูแลศิษย์ของเจ้าให้ดีกว่านี้ ไม่อย
