เธอเห็นภาพพี่ใหญ่ฉิน คนที่เธอเฝ้าคิดถึงทุกค˹าคืนยืนอยู่ตรงมุมถนนและโบกมือให้อย่างเลือนรางพี่ใหญ่ฉินก็มาที่นี่ด้วยเหรอ?ใช่แล้ว การถือกำเนิดของจอมมารอู๋จี๋เป็นเรื่องใหญ่ ประมุขของนิกายหลัวซาอย่างพี่ใหญ่ฉินจะไม่มาได้ยังไงพี่ใหญ่ฉินกำลังคิดถึงเธออยู่จริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงจะไม่มาหาเธอเป็นคนแรกแอบมาหาเธอแบบนั้น เขาจะต้องมีเรื่องที่จะพูดคุยกับเธอแน่นอนหยวนเมิ่งคาดเดาในใจ ขณะที่เดินตามร่างนั้นไปแต่ใครจะรู้ว่าเมื่อหยวนเมิ่งเดินตามไป “ฉินเฉา” ก็เดินเลี้ยวเข้าไปในซอยที่อยู่ด้านหลังหยวนเมิ่งเดินเข้าไปดูใกล้ๆ พี่ใหญ่ฉินของเธอก็ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งของซอยและโบกมือเรียกเธอพี่ใหญ่ฉินนี่จริง ๆ เลย มักจะชอบทำตัวลึกลับแบบนี้เสมอหยวนเมิ่งรู้สึกหวานอมเปรี้ยวอยู่ภายในใจ เธอไล่ตามฉินเฉาที่ยังคงก้าวเดินไปแต่ในขณะนั้นเอง ศิษย์หญิงในง๊อไบ๊กำลังตกอยู่ในความสับสน“หยวนเมิ่งล่ะ? หยวนเมิ่งอยู่ที่ไหน?”ชิงซิ่วขมวดคิ้วมุ่นและจับกระบี่ของตนเอาไว้ ในขณะที่เอ่ยถาม“เธอเพิ่งจะอยู่ตรงนี้ จู่ ๆ จะหายไปได้ยังไง?”“ข้า ข้าไม่ทราบค่ะ…..”เด็กสาวที่ตามหยวนเมิ่งมาก่อนหน้านี้น˺าตาคลอเบ้า กล่าวว่า “เมื่อครู่นี้พวกเรายังคุยกันอยู่เลย…แต่จู่ ๆ เธอก็หายไปแล้ว…..”“สมควรตาย!”เมื่อศิษย์ของตนหายไป ชิงซิ่วก็พลันหงุดหงิด เธอเหวี่ยงฝักกระบี่ใส่ก้อนหินที่อยู่ใกล้ ๆ จนมันระเบิดกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ทันที“ศิษย์น้องอย่าเพิ่งตื่นตระหนก”ชิงเม่ยถือแส้เ
