อาไว้ แล้วกล่าวว่า “เวลาเพิ่งผ่านไปได้ไม่นาน ศิษย์ของเจ้าอาจจะยังเดินไปไม่ไกล ข้าคิดว่าเธอน่าจะโดนวิชามารพิฆาตของจอมมารเข้า”“เช่นนั้นจะดีได้ยังไง!”ชิงซิ่วกังวลเป็นอย่างมาก “พื้นฐานการฝึกตนของหยวนเมิ่งยังคงตื้นเขิน เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปีศาจชราตนนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเป็นหยินบริสุทธิ์ ถ้าหากปีศาจตนนั้นได้ครอบครองเธอ มันจะทำให้พื้นฐานการฝึกตนของปีศาจตนนั้นก้าวหน้าขึ้นไปด้วย”นอกจากวิชามารพิฆาตไร้สรรพสิ่งของจอมมารอู๋จี๋แล้ว สิ่งที่ยากจะรับมือที่สุดก็คือเขามักจะรวบรวมพลังหยินเพื่อมาเติมเต็มพลังหยางเขาชื่นชอบการเล่นสนุกกับผู้ฝึกตนที่เป็นหญิงสาวพรหมจรรย์ ยิ่งพื้นฐานการฝึกตนของเธอสูงมากเท่าไหร่ หลังจากที่เขาได้เล่นสนุกพลังลมปราณที่เขาได้รับก็จะยิ่งมีมากขึ้นแต่ผู้หญิงที่ถูกกระทำนั้นล้วนต้องกลายเป็นหญิงชรา จากเดิมที่เป็นเด็กสาวก็พลันมีผมหงอกขาวดังนั้น การถือกำเนิดของจอมมารอู๋จี๋จึงแลกกับการสูญเสียอย่างมหาศาลเพื่อดอกไม้ทองคำทั้งเจ็ดแห่งโลกผู้ฝึกตน สำนักฝ่ายธรรมะจึงต้องฆ่าเขาให้ตายในเมืองหลงฉุ่ย“หยวนเมิ่งมีพลังเซียนเพิ่มขึ้นแล้ว เธอจะไม่จบชีวิตลงง่าย ๆหรอก”ชิงเม่ยเอ่ยปลอบใจ “พวกเรารีบไปค้นหากันเถอะ เธอจะต้องไปไหนได้ไม่ไกล”“ทราบแล้ว ศิษย์พี่”ชิงซิ่วจึงพาเหล่าศิษย์หญิงไปค้นหาในเมืองหลงฉุ่ยแห่งนี้แต่ในตอนนี้หยวนเมิ่งได้ตามร่างนั้นมาจนถึงพื้นที่ที่รกร้างว่างเปล่าวัชพืชแห้งเหี่ยวปรากฏขึ้นทั่วบริ