นั่นมันคนของเขาซูซานนี่”พวกเธอเงยหน้าขึ้นไปมอง และเห็นศิษย์จากเขาซูซานจำนวนไม่กี่คนเดินออกมาจากมุมมุมหนึ่งคนที่กำลังมุ่งหน้ามาไม่ใช่ใครอื่น เธอคือภรรยาผู้มีข่าวอื้อฉาวของฉินเฉา เฉินชิง“ยินดีที่ได้พบเจ้าสำนักชิงเม่ยแห่งง๊อไบ๊และสหายเต๋าทุกท่าน”เมื่อเฉินชิงเห็นคนของสำนักง๊อไบ๊ เธอก็ก้าวเข้ามากล่าวทักทายทันที“นางเซียนเฉิน เขาซูซานส่งพวกเจ้ามาเพียงเท่านี้เหรอ?”เมื่อเห็นอีกฝ่ายมีแต่ศิษย์ที่ยังอายุน้อย ชิงซิ่วจึงขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้“ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน อาจารย์ของข้ากำลังนำศิษย์อีกกลุ่มไปคุ้มกันค่ายกลกักขังปีศาจ ส่วนข้าออกมาหาร่องรอยของปีศาจตนนั้น แต่ไม่พบเงื่อนงำอะไรเลย”เฉินชิงถามว่า “ไม่ทราบว่าทางง๊อไบ๊พบเห็นเงื่อนงำอะไรบ้างหรือเปล่า”“ไม่เจอเลย”ชิงเม่ยส่ายหน้า “ข้าพาศิษย์ออกมายังเมืองหลงฉุ่ยแห่งนี้ไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แต่ก็ไม่พบเจอร่องรอยของปีศาจตนนั้นเลย เมืองแห่งนี้ก็ไม่ได้ใหญ่แต่น่าแปลกจริง ๆ ปีศาจตนนั้นไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”“จอมมารอู๋จี๋ตนนั้นก็คงจะรู้สึกเบื่อหน่ายไม่แพ้กัน”เฉินชิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา “ไม่รู้ว่าจอมมารผู้ยิ่งใหญ่คิดจะทำอะไร ออกมาต่อสู้กันเดี๋ยวนี้เลยยังดีซะกว่า!”“เจ้ายังไม่รู้จักจอมมารอู๋จี๋ตนนั้น”ชิงเม่ยถอนหายใจและกล่าวออกมา “จอมมารอู๋จี๋มีนิสัยแปลก ๆเขามักจะทำให้ผู้คนเกิดความสับสนอยู่เสมอ เขามองว่าการฆ่าฟันเป็นแค่เกม ทั้งเจ้า ข้า และผู้คนในเมืองหลงฉุ่ยทุกคน ล้วนเป็
