สีดำครึ้มก็พลันม้วนตัวเป็นคลื่นปราณปีศาจปริมาณมหาศาลพุ่งออกไปทำลายแสงสีทองเหล่านั้นและพุ่งโจมตีเข้าใส่ร่างกายของเหล่าผู้ปกป้องสุสานทั้งหมดตามปกติแล้วผู้ปกป้องสุสานล้วนอยู่ในขั้นกายทองคำ และส่วนใหญ่จะอยู่ในขั้นประกายแสง พวกเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเทพปีศาจขั้นเนื้อเซียนได้ยังไงทันใดนั้นพวกเขาก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบ“ฮ่า ๆ ๆ! สุดท้ายผู้คนบนโลกใบนี้ก็เป็นขยะกันทั้งนั้น!”จอมมารอู๋จี๋ยิ้มออกมา “ข้าไม่เล่นกับพวกเจ้าแล้ว ข้าจะไปดูโลกมนุษย์ในตอนนี้ให้เห็นกับตา! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ …..”ร่างของเขากลายเป็นปราณปีศาจและหายไปในอากาศทันทีนักพรตชราเลือดไหลตามมุมปาก เขามองไปยังทิศทางที่อีกฝ่ายหายไปด้วยใบหน้าซีดเซียว“หายนะของโลก หายนะของมนุษย์……”ในเวลาเดียวกัน ณ โรงเรียนกวงหยวนฉินเฉากำลังถือมันฝรั่งทอดอยู่ในมือและหยอกล้อจิ้งจอกน้อยสีขาวที่กำลังยืนอยู่บนโต๊ะเมื่อรู้แล้วว่านี่คือหู่หลี่ลี่ ทันทีที่เขากลับมาถึงเมืองซู่หนาน เขาก็มาพบเธอเป็นคนแรกจิ้งจอกน้อยเอื้อมอุ้งเท้าออกไป พยายามที่จะหยิบมันฝรั่งทอดมาจากมือของฉินเฉาและเมื่อตระหนักได้ว่ามันเสียแรงเปล่า จิ้งจอกน้อยก็เลิกสนใจฉินเฉาและสะบัดหน้าหนีด้วยความโกรธ“ฉันว่าแล้ว เพื่อนร่วมชั้นหู่หลี่ลี่กลายเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยนี่เองทำไมถึงได้อารมณ์เสียแบบนั้นล่ะ?”เมื่อฉินเฉาโพล่งประโยคนี้ออกมาอย่างกะทันหัน จิ้งจอกน้อยก็ตัวสั่นทันทีเธอหันหน้าไปมองฉินเฉาด้วยสายตาหลากหลายอารมณ์“คว
