่าไหร่“เกลียดนายจริง ๆ ฉันรู้นะ ว่านายกำลังคิดอะไรลามกอยู่ ฉันไม่สนใจนายแล้ว แล้วฉันก็จะไม่เป็นเลขาของนายแล้วด้วย”“เฮ้ จะไม่เปลี่ยนใจเร็วเกินไปหน่อยหรือไง”“ฉันจะเปลี่ยนใจเป็นศัตรูกับนาย ให้เหมือนพลิกหน้าหนังสือไม่ได้หรือไง?”“ได้ ๆ ๆ ก็เธอเป็นบอสนี่…..”ฉินเฉาไม่มีทางเลือกทั้งสองคนทิ้งเรื่องนี้เอาไว้ แล้วเริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องงานเปิดตัวในวันพรุ่งนี้แต่อีกด้านหนึ่ง เกาเจียเฉิงได้ให้คนนำตัวจินหมิงเฟินไปส่งที่โรงพยาบาลหลังจากที่ออกมาจากห้องผ่าตัด จินหมิงเฟินที่ไม่รู้สึกตัวมาเป็นเวลานานก็ตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือทันทีที่ตื่นขึ้นมา เขาก็ได้เห็นเกาเจียเฉิงมีสีหน้าอึมครึมด้วยความโกรธ“น้องรอง… แล้ว แล้วสองคนนั้นล่ะ…..”ก่อนหน้านี้จินหมิงเฟินฝันร้าย เขาฝันว่าผู้ชายคนนั้นยิงปืนเข้าที่ขาของเขาจนเป็นรูพรุนเขาทั้งเจ็บ ทั้งโกรธ จนไม่สามารถที่จะกล˺ากลืนฝืนทนมันได้เลยที่นี่คือฮ่องกง ซึ่งเป็นถิ่นของจินหมินเฟินแต่เขากลับต้องมาขาขาดในถิ่นของตัวเองเอาไว้พูดทีหลังก็แล้วกัน แต่ตอนนี้เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!“พี่ใหญ่… พวกมันกลับโรงแรมกันไปแล้ว……”“อะไรนะ!”จินหมิงเฟินพลันโมโหขึ้นมา เขากำลังจะลุกขึ้นมานั่ง แต่กลับพบว่าขาข้างขวาของตัวเองนั้นไร้ความรู้สึก“น้องรอง กะ เกิดอะไรขึ้นกับขาของฉัน…..”“พี่ใหญ่…. หมอบอกว่า น่องขาของพี่ใหญ่ไม่มีทางรักษาให้หายได้แล้ว…. เขาก็เลยต้องตัดมัน…..”เกาเจียเฉิงถอนหายใจและกล่าวออกมา“
