ไอ้เวรนั่น! หลัวชิงหลิน! เอาขาของฉันคืนมา!”จินหมิงเฟินกำลังจะเสียสติขาตั้งข้างหนึ่งเชียวนะ!ไม่มีขาข้างหนึ่งที่ว่า เขาก็จะต้องกลายเป็นคนพิการ!ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เอาแค่เขาจะเล่นสนุกกับผู้หญิง ต่อไปนี้มันก็จะไม่สะดวกอีกต่อไปแล้ว!“หลัวชิงหลิน! ฉันจะให้คนไปแทงเธอ จากนั้นก็จะเอาเธอไปขายแล้วให้เธอถ่ายหนังโป๊ทุกวัน! ส่วนไอ้เด็กเวรนั่น ฉันจะหั่นมันให้เป็นชิ้นๆ แล้วก็ฆ่าล้างโคตรมันซะ!”“พี่ใหญ่ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องกังวล… ถ้าหากจะเอาคืนในเรื่องนี้พวกเราจะต้องปรึกษาหารือกันให้ดีก่อน”จะจัดการหลัวชิงหลินได้ง่าย ๆ เสียที่ไหนล่ะเห็นได้ชัดว่าคนที่อยู่ข้างกายของเธอนั้นเป็นเสี้ยนหนามชิ้นใหญ่“ฉัน ฉันกล˺ากลืนความโกรธนี้เอาไว้ไม่ได้จริง ๆ … ขาของฉัน…..”จินหมิงเฟินอยากร้องไห้แต่น˺าตากลับไม่ไหลออกมา“ไม่ต้องกังวลหรอกพี่ใหญ่ ผมติดต่อหลิวอี้หมิงไปแล้ว ไอ้เด็กนั่นฆ่าคนไปตั้งมากมาย กองกำลังตำรวจฮ่องกงไม่มีทางปล่อยมันเอาไว้แน่”“ดีมาก”จินหมิงเฟินกัดฟันกรอด “เราจะต้องยืมมือฆ่าคน อย่างแรกจะต้องจับไอ้เด็กนั่นเข้าคุกไปก่อน หลังจากนั้นก็ให้กวงโถวที่อยู่ข้างในฆ่ามันให้ตาย”ถึงที่นี่จะไม่มีโทษประหารชีวิต แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าจินหมิงเฟินจะไม่สามารถฆ่าเขาได้“อืม ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน พี่ใหญ่ทำใจให้สบายและพักฟื้นไปก่อนเถอะ พรุ่งนี้ผมจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ของเราไปให้พวกมันในงานเปิดตัว”“ดีมาก แต่ฉันจะไปที่นั่นด้วย ฉัน
