แล้วพบว่ามันเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก“น่าเบื่อจริง ๆ เวลาอาหารมันใช่เวลาที่ควรจะโทรมาหรือไง”หลัวชิงหลินส่ายหน้า ก่อนที่จะกดรับสาย“ฮัลโหล สวัสดีค่ะ”หลัวชิงหลินเอ่ยอย่างมีมารยาทแต่คนที่อยู่ปลายสายกลับไม่พูดอะไรออกมาอยู่เป็นเวลานานหลัวชิงหลินจึงขมวดคิ้ว และกดวางสายไป“ประสาทหรือไง ท่าทางจะโทรผิดเบอร์”แต่ในขณะที่เธอเพิ่งจะวางโทรศัพท์ลง สายก็เข้าอีกครั้ง“แปลกคน!”เธอกดรับสาย “ฮัลโหล คุณจะพูดสายกับใคร ช่วยบอกมาด้วยค่ะไม่อย่างนั้นฉันจะวางสายแล้ว!”“ขอสายคุณหนูหลัวชิงหลิน…..”ในที่สุดเสียงของชายคนหนึ่งก็ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์เบา ๆ“ฉันเองค่ะ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า?”หลัวชิงหลินและฉินเฉาหันมามองหน้ากัน แล้วรู้สึกว่าคนคนนี้ดูท่าไม่ดีเสียแล้ว“คุณไม่จำเป็นจะต้องรู้ว่าผมเป็นใคร ผมแค่อยากถามคุณสักเรื่องว่า คุณอยากจัดการจินหมิงเฟินและเกาเจียเฉิงหรือเปล่า?”“ประสาท ฉันจะต้องไปจัดการพวกเขาทำไม แค่นี้ก่อนนะ”หลัวชิงหลินขมวดคิ้ว และตั้งใจจะกดวางสาย“คุณหนูหลัว!”คนจากปลายสายรีบกล่าวว่า “ถึงคุณไม่คิดที่จะจัดการพวกเขา แต่พวกเขาก็ตั้งใจที่จะจัดการคุณอยู่ดี ถ้าคุณไม่อยากให้งานเปิดตัวในวันพรุ่งนี้กลายเป็นข่าวอื้อฉาวของเทียนหยางแทนล่ะก็ คุณก็ลงมาเจอผมในซอยหลงโข่ว ผมจะสวมหมวกแก๊ปสีดำและถือผ้าพันคอสีแดงเอาไว้แต่ถ้าหากคุณไม่วางใจผม คุณจะพาบอดี้การ์ดเมื่อตอนกลางวันของคุณมาด้วยก็ได้”เมื่อพูดจบเขาก็วางสายทั้ง ๆ อย่างนั้นในระ
