“ที่จีนไม่ได้มีคำกล่าวนี้เหรอครับ ความแค้นควรละ ไม่ควรพันผูกและยังมีคำกล่าวที่ว่า มีมิตรมากก็ยิ่งมีหนทางมาก”จินหมิงเฟินกล่าว “ดังนั้นผมจึงคิดว่าพวกเราควรจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน หรือไม่ก็เป็นคนรักกันมากกว่า”เชี่ย จินหมิงเฟินช่างเป็นคนที่พูดตรงจริง ๆเขาถึงขั้นกล้าบอกให้เป็นคนรัก!ช่างไร้ยางอายเหลือเกิน“ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ”หลัวชิงหลินกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “แต่ฉันคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเราคงจะเป็นได้แค่คู่แข่งกันเท่านั้น”“คุณหนูหลัวอย่าพูดอะไรไม่คิดแบบนั้นสิครับ”จินหมิงเฟินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าหากไม่มีจินหมิงเฟินและไม่มีหวงเทียน เอนเตอร์เทนเมนท์ การที่คุณหนูหลัวคิดที่จะตีตลาดเข้าสู่ฮ่องกงและไต้หวัน มันก็คงจะเป็นเรื่องยาก”“ฮิ ๆ ถ้าหากเข้าไปไม่ได้ ฉันไม่เข้าไปก็ได้ค่ะ”หลัวชิงหลินหัวเราะออกมาเช่นเดียวกัน “ตลาดที่ฉันมีในประเทศจีนและต่างประเทศมันก็เพียงพออยู่แล้ว ฉันคิดว่าเพียงแค่ตลาดในฮ่องกงและไต้หวัน คงจะทำให้คุณจินกินไม่จุใจสักเท่าไหร่”ตลาดในฮ่องกงและไต้หวันนั้นมีขนาดเล็กเกินไป หากแต่ตลาดในประเทศจีนนับว่าเป็นเส้นทางแห่งราชาหลัวชิงหลินเชื่อว่าจินหมิงเฟินก็เข้าใจความจริงในข้อนี้เช่นกันดังนั้นเขาจึงรีบยื่นเสี่ยวหลงเปาทอดมาให้เธอกินที่จริงแล้วหลัวชิงหลินไม่ใช่คนที่ไม่มีความเห็นอกเห็นใจคนอื่นเรื่องการร่วมมือนั้นไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่หากต้องมาร่วมมือกับอันธพาลพรรค์นี้ เธอไม่คิดที่จะทำอย
