ะต้องถูกทำลาย”“พูดมากนัก อย่าถูกฉันเตะจนตายก็แล้วกัน!”หวังจงอี้ภาคภูมิใจในวิชาถานถุ่ย 12 ของตัวเองเป็นอย่างมาก เขารู้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้านั้นร้ายกาจ ดังนั้นเขาจึงใช่ท่าเตะที่ทรงพลังที่สุดของตัวเองถานถุ่ย 12 กลลูกโซ่นกยวนยาง!เงาขาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาบดบังใบหน้าของฉินเฉา แต่ฉินเฉากลับส่ายหน้ามีวิชากังฟูที่ดีถึงขนาดนี้ แต่ดันไปช่วยคนเลวทำความชั่ว เสียเปล่าจริง ๆโชคดีแล้วที่พิการเขาก้าวถอยหลังออกไป จากนั้นจึงหยิบปืนเดสเสิร์ท อีเกิ้ลออกมาจากหน้าอกและยิงเข้าที่ขาของหวังจงอี้ปัง!เสียงปืนที่ดังก้องทำให้ทุกคนตื่นตระหนกหวังจงอี้นอนจมกองเลือด เขาเอามือกุมขาของตัวเองและร้องครวญครางออกมา“แก แกใช้ปืน!”“ใครบอกให้ฉันห้ามเคลื่อนไหวล่ะ แกจะให้ฉันนอนสู้กับคนที่ฝึกศิลปะการป้องกันตัวหรือไง?”ฉินเฉาเป่าปลายกระบอกปืน และกล่าวอย่างเหยียดหยาม“เสี่ยวหมิง!”“อาหลง!”จิงหมิงเฟินและเกาเจียเฉิงรีบเปล่งเสียงออกมาพร้อมกันทันใดนั้นลูกน้องที่อยู่ด้านหลังของพวกเขาก็หยิบปืนออกมาจากอก และเล็งไปที่ฉินเฉากับหลัวชิงหลิน“คุณหนูหลัว ผมไม่คิดเลยว่าพวกคุณจะพกปืนเข้ามาในงานเลี้ยงน˺าชาของผม”จินหมิงเฟินกัดฟันกรอด และกล่าวออกมา“ฉันเองก็ไม่คิดว่าคุณจินจะจัดงานเลี้ยงสังหารเหมือนกัน”ถึงแม้ว่าหลัวชิงหลินจะถูกปืนจ่ออยู่ แต่สีหน้าของเธอก็ไม่เปลี่ยนไปแต่อย่างใด เธอยิ้มออกมาเล็กน้อยและกล่าวว่า “แต่ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยเถอะ คุณกล้ายิงงั
