กศิษย์เข้ามา แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่ยังเด็กขนาดนี้ และคอยติดตามอยู่ข้างกายของหลัวชิงหลินหรือว่าเขาจะเป็นทหารฝีมือดีของประเทศจีน?“อาอี้ ไปจัดการมันซะ”เกาเจียเฉิงยกมือขึ้น ก่อนที่จะกล่าวกับลูกน้องผู้ยืนอยู่ด้านหลังและใส่ชุดจงซานจวงเช่นเดียวกับเขา“ครับ!”อาอี้มองฉินเฉา คนที่อยู่รอบ ๆ นั้นถูกจัดการไปหมดแล้วเขาเดินเข้าไปโดยที่ไม่ได้มองเหล่าพี่น้องที่นอนอยู่บนพื้น ก่อนที่จะถอดชุดจงซานจวงบนร่างกายออก และเผยกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งด้านใน“ฉันชื่อหวังจงอี้ เป็นผู้เรียนวิชาถานถุ่ย ได้โปรดชี้แนะด้วย”เขากำหมัดเพื่อคำนับฉินเฉาคนที่เรียนศิลปะการป้องกันตัว จะต้องมีมารยาทบางอย่างก่อนที่จะเริ่มลงมือต่อสู้เขาฝึกศิลปะการป้องกันตัวมาจากวัดเส้าหลินเมื่อนานมาแล้ว และได้เรียนวิชาถานถุ่ยมาจากที่นั่นร่างของเขานั้นราวกับลูกธนูที่ถูกปล่อยออกมาจากคันธนู เขาพุ่งเข้าไปอยู่ตรงหน้าฉินเฉาได้รวดเร็วเหมือนกับสายฟ้าในขณะเดียวกัน ขาของเขาก็พุ่งเข้าหาฉินเฉาไปด้วยฉินเฉาเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง ขาของหวังจงอี้จึงกระแทกเข้ากับโต๊ะไม้จันทน์ซึ่งอยู่ด้านหลังของฉินเฉาทันทีโครม!ทันใดนั้นโต๊ะหนัก ๆ ตัวนี้พลันถูกแบ่งเป็นสองส่วนด้วยการเตะเพียงครั้งเดียวเกาเจียเฉิงที่อยู่ใกล้ ๆ แอบพยักหน้าหวังจงอี้เป็นนักสู้อันดับหนึ่งของเขา ลูกเตะกังฟูของเขาไม่ทำให้ตนผิดหวังจริง ๆ“เป็นลูกเตะที่ดี”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็น “แต่น่าเสียดายที่มันจ
