นเล่นที่ไหนล่ะ… ฉันรู้สึกว่าพวกเราไม่มีเป้าหมายเลย”“แน่นอนอยู่แล้ว”หลัวชิงหลินเดินเข้ามากอดแขนฉินเฉา “ขอแค่ให้ฉันได้อยู่กับนายไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนฉันก็มีความสุขทั้งนั้น สิ่งสำคัญมันไม่ใช่การซื้อของหรอก แต่มันเป็นเพราะว่าฉันได้ทำมันกับนายต่างหาก…..”“หลินหลิน….”ฉินเฉารู้สึกซาบซึ้งใจ เขามองไปยังคณะกรรมการมหาวิทยาลัยสาวสวยคนนี้ อย่างไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมาเธอมั่นคงกับเขามากจริง ๆ เธอชอบเขามาตั้งแต่สมัยที่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย และไล่ตามมาจนถึงตอนนี้แต่เขาทำอะไรให้เธอไม่ได้เลยถึงจะช่วยปล่อยเพลงในอัลบั้ม แต่มันก็กลายเป็นว่าเขาทำให้เธอมีปัญหาเพิ่มขึ้น“ฉันอยากไปที่คอสเวย์ เบย์!”หลัวชิงหลินโพล่งออกมาอย่างกะทันหัน“หืม? ที่นั่นวุ่นวายมากเลยนะ”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา“โอ้ เป็นแบบนั้นที่ไหน กฎหมายในฮ่องกงนั้นดีมาก สังคมคงจะไม่มีคนชั่วที่ออกมาฟันคนทุกวันหรอก”“อืม ถึงยังไงเธอก็มีฉันอยู่ เธอจะไม่เป็นอะไรแน่นอน”ฉินเฉาเห็นด้วยในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะขึ้นรถไฟฟ้านั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของหลัวชิงหลินก็ดังขึ้นทันที“เดี๋ยว ฉันขอรับโทรศัพท์ก่อน!”เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก่อนที่จะมองมันแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่“ผู้ช่วยของฉันเอง”เธอยังไม่รับโทรศัพท์ราวกับรู้ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น“ไม่อยากรับสายเลยแฮะ”หลัวชิงหลินกล่าว พลางถอนหายใจออกมา“รับสิ เผื่อมีเรื่องสำคัญอะไร”ฉินเฉาเอ่ยแนะนำที่เขามาในคราวนี้ จุดประ