สงค์หลักก็เพื่อที่จะช่วยหลัวชิงหลินแก้ปัญหาเขาต้องการที่จะทำให้พวกนั่วย่าจื่ออะไรนั่น ปิดปากเหม็น ๆ ของพวกเขาซะ“อืม”เมื่อฉินเฉาออกปาก หลัวชิงหลินจึงรับสาย“คุณหลัว คุณจินจากบริษัทหวงเทียน เอ็นเตอร์เทนเมนท์ส่งคำเชิญให้คุณไปร่วมรับประทานอาหารกับเขาครับ”เสียงของผู้ช่วยดังลอดออกมาจากโทรศัพท์“มันเป็นอย่างที่ฉันเดาไว้ไม่มีผิด”หลัวชิงหลินส่งสายตาจำใจไปให้ฉินเฉา พร้อมกับทำปากเพื่อกล่าวว่าจะไปดีหรือไม่?ฉินเฉาพยักหน้าเมื่อมาแล้วก็ต้องอยู่อย่างมีความสุข“อืม เขานัดที่ไหน เวลากี่โมง?”“ตอนเที่ยง ที่ร้านน˺าชาชิงชิงในเกาลูนครับ”“อืม ฉันเข้าใจแล้ว”หลัวชิงหลินพยักหน้า จากนั้นจึงกดวางสาย“ตอนเที่ยง ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย”ฉินเฉากล่าว “ไปกันเถอะ ฉันจะไปกับเธอด้วย”“โอ้ วันนี้ฉันว่าจะอยู่กับนาย แต่สุดท้ายก็มีเรื่องแย่ ๆ แบบนี้เข้ามาจนได้ จินหมิงเฟินมักจะหาเรื่องแบบนี้ตลอด”“นั่นก็ใช่ ฉันจะไปกับเธอ อืม ตอนนี้ฉันจะเป็นบอดี้การ์ดของเธอก็แล้วกัน”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะใช้ฝ่ามือลูบไปตามลำตัวจากนั้นเสื้อโค้ตกันลมสีดำก็กลายเป็นชุดสูทสีดำทันทีด้านในมีเสื้อเชิ้ตสีขาวและเนกไทสีดำในขณะเดียวกัน เขาก็หยิบแว่นกันแดดออกมาสวมบนใบหน้าและถุงมากมายที่อยู่ในมือก็หายไปในเวลาเดียวกันเรื่องความสามารถอันน่าทึ่งของฉินเฉานั้น หลัวชิงหลินก็พอจะรู้มาบ้าง“ฮิ ๆ ไม่ต้องพูดเลย บอดี้การ์ดของนายเป็นแบบนี้เหรอ”เมื่อเห็นฉินเฉาผู้สูงสง่ายืนอยู่ข้างก