ันลี้ไม่ได้หรอก”หลัวชิงหลินยิ้มออกมา “ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่ดูชั่วร้ายหรอกเหรอ”“เธอคิดว่าเธอไม่ชั่วร้ายงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเบิกตากว้าง เขามองหลัวชิงหลินราวกับไม่เคยรู้มาก่อน“ตอนที่อยู่มหาวิทยาลัย เธอ… โอ้ ฉันไม่อยากจะพูดออกมาเลย”“ตอนที่ฉันอยู่มหาวิทยาลัยมันเป็นยังไง นายรีบพูดออกมาเร็วเข้า!”หลัวชิงหลินบีบคอฉินเฉา แล้วไล่จี้ถามออกมา“โอ้ อย่าไปสนใจเรื่องในอดีตเลย”ฉินเฉาโบกมือ “พูดแล้วมันจะมีแต่น˺าตาเปล่า ๆ”“จะพูดหรือไม่พูด!”หลัวชิงหลินกระโดดขึ้นไปขี่หลังฉินเฉา และใช้มือทั้งสองข้างคว้าคอของฉินเฉาเอาไว้แน่น “ฉันชั่วร้ายตรงไหน! นายสร้างข่าวลือแบบนี้แล้วต่อไปฉันจะแต่งงานได้ยังไง!”“ไม่ ๆ ๆ เธอไม่ได้ชั่วร้ายเลย เธอฉลาดที่สุดไม่ใช่เหรอ?”“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว พูดมาเร็วเข้า!”“พูดไปก็จะมีแต่น˺าตาน่ะสิ!”“ถ้านายไม่บอกมา ฉันจะกัดหูของนาย”“เธอเป็นไทสันหรือไง!”“นายสิที่เป็นมนุษย์กล้ามแบบนั้น รีบพูดมาได้แล้ว”“ก็ได้ ๆ ฉันจะบอกก็ได้”ฉินเฉาแบกหลัวชิงหลินเอาไว้ แล้วอดที่จะรู้สึกเช่นนี้ไม่ได้โอ้ มีเจ้านายกับบอดี้การ์ดแบบนี้เสียที่ไหน ที่เจ้านายคนสวยต้องการให้บอดี้การ์ดมาอุ้มหากมีเจ้านายคนสวยแบบนี้ บอดี้การ์ดคงจะเป็นบ้าไปกันหมด“เธอจำไม่ได้เหรอ ตอนนั้นฉันไม่ได้ส่งการบ้าน เธอก็เลยเดินตามตูดและจัดการฉัน อย่างกับหนอนตามก้น”ฉินเฉากล่าวและหัวเราะออกมา“ฮึ่ม! ใครเป็นหนอนตามก้น!”หลัวชิงหลินรีบกล่าวออกมา “ฉันก็แค่ไม่อย
