“ฉันไม่ได้จะมาทำเรื่องชั่วช้า”ฉินเฉากล่าวเบา ๆ ว่า “ฉันแค่จะมาฆ่าคน”“ไอ้หนู อย่าบังคับให้ฉันต้องฆ่าแกเลย”หลงซานเห็นว่าเด็กคนนี้มองข้ามความหวังดีของเขา เขาจึงโกรธขึ้นมา “พวกเรามีกฎที่ห้ามไม่ให้เริ่มลงมือกับคนธรรมดาง่าย ๆ แกกำลังบังคับฉันเองนะ”“ตาเฒ่าที่หมดสมรรถภาพทางเพศไปแล้วอย่างแก จะยังมีความสามารถในการฆ่าอยู่อีกเหรอ?”ฉินเฉากล่าวเสียดสี“ตาย!”หลงซานโกรธโดยฉับพลัน เขายื่นมือข้างหนึ่งออกไปและปลดปล่อยลำแสงสีทองใส่ฉินเฉาเมื่อแสงสีทองตกลงไปถูกโต๊ะกาแฟข้างตัวฉินเฉา โต๊ะตัวนั้นก็พลันระเบิดทันที“เห็นหรือเปล่า นี่คือพลังของฉัน ถ้าหากแกยังมองไม่เห็นความหวังดีของฉันอีก จุดจบของแกก็จะเหมือนกับโต๊ะตัวนั้น”หลงซานคิดในใจว่าเด็กคนนี้คนจะเกรงกลัวการลงมือของเขาถ้าหากไม่ใช่เพราะกฎระเบียบของสำนัก นั่นก็คือผู้ฝึกตนห้ามลงมือกับคนธรรมดาได้ตามใจชอบ เขาก็คงจะจัดการกับเด็กที่ปากไม่มีหูรูดคนนี้ไปแล้ว จะได้ไม่ต้องมาอารมณ์เสียและโต้เถียงกันให้มากความ“ว้าว เก่งมากเลย ท่านช่างวิเศษสุด ๆ!”ฉินเฉากล่าวยกย่อง “ใส่กลไกอะไรเข้าไปในโต๊ะตัวนี้งั้นเหรอ?วิธีการของท่านมันช่างสวยงามมาก น่าเสียดายจริง ๆ ที่ไม่ได้ไปแสดงมันในงานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา”“ไอ้โง่ ลุงหลงของฉันเป็นสุดยอดปรมาจารย์ แม้แต่สิ่งเหล่านี้ก็ยังมองไม่ออก ไม่แปลกใจเลยที่แกจะต้องตาย!”เมื่อมีหลงซาน ถังจงก็ทำตัวอวดดีมากขึ้นเป็นพิเศษ เขาตะโกนใส่ฉินเฉาดังลั่น“ด
