กขาทั้งสองข้างของมันซะ! ทำให้มันได้รู้ว่าคนที่มาแย่งผู้หญิงเฉียนเถี่ยหลงจะต้องมีจุดจบยังไง”เมื่อเฉียนเถี่ยหลงเห็นผู้ชายคนนี้ปรากฏตัวออกมา เขาก็กระโดดและพูดโพล่งออกมาทันที“เฉียนเถี่ยหลง! นายไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ที่แท้นายก็เป็นแค่คนไร้ยางอายเท่านั้น!”ชิอิงร้องไห้ออกมาอย่างรวดเร็ว เธอไม่คิดว่าเฉียนเถี่ยหลงจะพานักเลงพวกนี้เข้ามาก่อเรื่องขึ้นจริง ๆแต่เมื่อฉินเฉาเห็นตัวตลกเฉียนเถี่ยหลงตะโกนออกมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาว่า“เฉียนเถี่ยหลง ฉันอุตส่าห์ไว้ชีวิตแก แต่แกก็ยังพาเพื่อนของแกมาหาที่ตายด้วยกัน”“นี่แกโง่หรือไง!”เฉียนเถี่ยหลงอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “เพื่อนของฉันเป็นนักเลง การฆ่าแกมันก็ง่ายพอ ๆ กับการฆ่ามดนั่นแหละ!”ฉินเฉารู้สึกหมดหนทาง ลูกน้องของอีกฝ่ายเพิ่งโดนตะเกียบแทงเข้าไปในมือแท้ ๆ แต่หมอนี่คงจะมีปัญหาทางสมอง ถึงยังกล้าโวยวายออกมาแบบนี้แต่ที่จริงแล้วก็ไม่ควรที่จะตำหนิเฉียนเถี่ยหลง เพราะเมื่อสักครู่นี้ฉินเฉาลงมือได้อย่างรวดเร็วจนเกินไป ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัวมือของนักเลงคนนั้นก็ถูกตะเกียบแทงเข้าไปเสียแล้วเฉียนเถี่ยหลงจึงไม่คิดว่าฉินเฉาเป็นคนทำ“เหล่าหวง เอาเลย น้องชายคนนี้ต้องพึ่งพานายแล้ว”เฉียนเถี่ยหลงตบบ่าของเหล่าหวงแต่ในจังหวะนั้นเองเขาก็ได้พบว่าเหล่าหวงเริ่มตัวสั่นเทา“ละ ลูกพี่…..”และจากนั้นเพื่อนนักเลงของเขาก็นั่งคุกเข่าและหันหน้าไปทางฉินเฉา“ผะ ผมผิดไปแล้ว… ผมไม่รู
