หรอ? หรือว่าเขาจะเป็นตือโป๊ยก่ายจากพระไตรปิฎกในตำนาน?“สหาย นายเป็นใครน่ะ?”ฉินเฉาวางชิอิงลง และมองไปยังหมูเพศผู้ที่อยู่ตรงหน้า“ฉันคิดว่าเขาดูคุ้น ๆ นะ…..”ชิอิงมองอีกฝ่ายอย่างละเอียดไปด้วยเช่นเดียวกัน“ฉันคือเฉียนเถี่ยหลงไง! อิงอิง เธอจำฉันไม่ได้เหรอ?”ผู้ชายคนนี้คือเฉียนเถี่ยหลง?ฉินเฉาและชิอิงมองหน้ากัน จากนั้นชิอิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา“ขอโทษค่ะ คุณเฉียน ฉะ ฉันไม่ได้จะหัวเราะเยาะคุณนะ……”ชิอิงเอามือปิดปาก แต่เธอก็ยังอดหัวเราะออกมาไม่ได้อยู่ดีสภาพของเฉียนเถี่ยหลงในตอนนี้มันดูหนักเกินไป…..ฉินเฉาถอนหายใจออกมา ท่าทางตอนที่ผู้ชายคนนี้กลับบ้านไป แม่ของเขาคงจะจำไม่ได้เสียแล้ว“พี่ชายเฉียน นายเพิ่งจะกลับมาจากการอัญเชิญพระไตรปิฎกหรือไง ใครเป็นคนทำให้นายเป็นแบบนี้ ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ”“มารดามันเถอะ บิดาถูกขโมยกระเป๋าสตางค์….. แกเป็นคนทำใช่มั้ย!”เฉียนเถี่ยหลงจำได้ว่าเขาคุยกับฉินเฉา เป็นฝีมือของเด็กคนนี้งั้นเหรอ?เขามักจะมีความคิดขึ้นมาว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไรหลังจากที่คิดแบบนั้น สายตาที่เฉียนเถี่ยหลงมองฉินเฉาก็เปลี่ยนไปด้วย“ไม่มีหลักฐานสักหน่อย ทำไมนายถึงบอกว่าฉันเป็นคนขโมยกระเป๋าสตางค์ของนายไปล่ะ?”เมื่อได้ยินเฉียนเถี่ยหลงกล่าวเช่นนั้น ชิอิงก็รู้สึกกังวลขึ้นมา หากแต่ฉินเฉายังคงมีท่าทีสบาย ๆ ราวกับว่าเขาไม่ได้สนใจข้อสงสัยของเฉียนเถี่ยหลงเลย“นอกจากแกแล้ว จะยังมีใครทำอีก!”เฉียนเถี่ยหลงมีความร
