”ฉินเฉารีบกล่าวออกมา“อืม ฉันคิดว่า…สามีควรจะจูบฉันสักที…..”ชิอิงกล่าว จากนั้นเธอก็ยื่นริมฝีปากมาด้านหน้าเล็กน้อยด้วยใบหน้าที่แดงก˹าผู้หญิงคนนี้ช่างออดอ้อนได้ดีจริง ๆฉินเฉาหัวใจเต้นแรง แต่ประสบการณ์ที่เขาเดินอยู่ในทุ่งดอกไม้มานานหลายปีทำให้เขาควบคุมตัวเองได้ และเอ่ยสำทับไปอีกประโยคหนึ่ง“จะดีเหรอ… ที่นี่มีคนอยู่ตั้งเยอะแยะ ฉันก็เขินแย่น่ะสิ ฉะ ฉันหน้าบางจะตายไป…..”“……”ชิอิงยอมแพ้ต่อความไร้ยางอายของฉินเฉา“ช่างมันเถอะ….”เมื่อพูดจบเธอก็ถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว“แต่ชีวิตจะต้องทำเรื่องที่ท้าทายตัวเองสักครั้ง”ฉินเฉากล่าว และก้าวเข้าไปโอบเอวของชิอิงอย่างรุนแรง จากนั้นก็ประกบริมฝีปากกับเธอ“อืม….”ชิอิงเตรียมพร้อมที่จะเลิกล้มความตั้งใจ แต่ตอนนี้ฉินเฉากลับเข้ามาจูบเธออย่างเร่าร้อนเธอตื่นตระหนกในทีแรก แต่หลังจากนั้นความสุขก็ตามมาฉินเฉา… น่ารังเกียจจริง ๆ …..อย่างไรก็ตาม มีเพียงแต่เขาเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนี้ได้… ทั้งรู้สึกวาบหวามและอับอายผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ต่างมองมาด้วยความสนใจ“โอ้ สามี คุณดูสิ เขาดูมีความสุขกันจังเลย… คุณเองก็จูบแบบนั้นบ้างสิ…..”“จะไปทำแบบนั้นได้ยังไง ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะสวยมาก แต่ถ้าผมจูบเธอ สามีของเธอจะไม่ต่อยผมเหรอ….”“คนสารเลว ฉันบอกให้คุณจูบฉันต่างหาก…..”“ภรรยา พวกเรากลับบ้านกันเถอะ……”เมื่อผู้คนที่อยู่รอบๆ ต่างพูดคุยกัน ชิอิงก็รู้สึกเขินอายขึ้นมาแต่เธอยังคงตอบสนองต่อรส
