จูบของฉินเฉาอย่างกระตือรือร้น และนี่คือจูบของเธอทั้งสองคนโต้ตอบกันผ่านริมฝีปากอยู่ใต้แสงไฟริมถนนกันสักพักจนในที่สุดชิอิงก็ผละออกมาอย่างจำใจ“กลับกันเถอะ ไม่อย่างนั้นพ่อของฉันคงจะร้อนใจแล้ว”“อืม…”ฉินเฉาก้าวออกไปสองก้าว และนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น “ขึ้นมาสิสาวน้อย คุณลุงคนนี้จะแบกเธอกลับเอง”“อืม….”ชิอิงขึ้นไปอยู่บนแผ่นหลังของฉินเฉา พร้อมกันนั้นหน้าอกขนาดใหญ่โตของเธอก็กดทับลงไปด้วยฉินเฉาที่กำลังแบกสาวสวยเอาไว้บนหลังนั้นดูร่าเริงมากทั้งสองคนแบกกันไปภายใต้แสงไฟบนถนน และค่อย ๆ เดินไปยังอาคารที่ชิอิงพักอาศัย“สามี…ฉันหนักมากหรือเปล่า…..”ชิอิงที่นอนอยู่บนแผ่นหลังของฉินเฉานั้นรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะมีความคิดอย่างเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จึงเอ่ยถามขึ้นมา“ไม่หนัก เบาจะตาย”ฉินเฉาคิดในใจว่า ถึงจะให้แบกภูเขา เขาก็ยังเดินได้สบาย ๆ อยู่ดี“ไม่ต้องมาโกหกฉัน…. หลังจากที่ฉันคลอดเสี่ยวอ้ายออกมา ตัวฉันก็หนักแล้ว ตอนที่ฉันเพิ่งจะเรียนจบ ฉันยังหนักแค่ 80 จิน (1 จินเท่ากัน0.5 กิโลกรัม) อยู่เลย แต่ตอนนี้เกือบจะถึง 100 จินอยู่แล้ว…..”“หนึ่งร้อยก็หนึ่งร้อยสิ เธอหุ่นดีจะตายไป…..”ฉินเฉาคิดในใจ เธอมีหน้าอกกับสะโพกแบบนั้นอยู่แล้ว ยังจะต้องกังวลอะไร“แต่คุณไม่เคยได้ยินคำพูดนี้เหรอ…..”ชิอิงกอดคอฉินเฉา ก่อนที่เธอจะขยับเข้าไปใกล้ ๆ หูของเขาและกล่าวเสียงเบา“คำไหน?”“คำพูดที่บอกว่า ผู้หญิงที่ดีจะต้องไม่เกิน
