นั้นกลิ่นกามาอารมณ์ก็ลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องครัวเนื่องจากชิอิงกังวลว่าลูกสาวจะตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของเธอดังนั้นเธอจึงกลั้นเสียงเอาไว้ ทำให้มีเพียงเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ที่ดังข้างหูของฉินเฉาเท่านั้นไฟของคนทั้งคู่กำลังลุกโชนอย่างรุนแรงเพื่อเป็นการชดเชยการเคลื่อนไหวที่ห่างหายไปนานของชิอิง เทียนทั้งสองเล่มตกลงมาบนพื้นจนไฟดับไปในทันทีจนกระทั่งถึงช่วงเวลาสำคัญที่ฉินเฉาเตรียมจะเร่งจังหวะอย่างสุดตัว เสียงประตูที่ถูกปลดล็อกจากด้านนอกก็ดังอย่างกะทันหัน“อ๊า!”ชิอิงหยุดเคลื่อนไหวในทันทีและมีสีหน้าตื่นตระหนก “พ่อของฉันกลับมาแล้ว!”“……”ฉินเฉาพูดอะไรไม่ออก ช่างกลับมาไม่ถูกเวลาเอาเสียเลย…..ช่วงเวลาสุดท้ายที่แสนสำคัญ เชี่ย สิ่งที่ผู้ชายเกลียดชังมากที่สุดก็คือการที่จะต้องหยุดในเวลานี้ดังนั้นฉินเฉาจึงไม่หยุด และยังคงขยับในท่านั่งต่อไปชิอิงรู้สึกอับอายมาก เธอถลึงตาใส่ฉินเฉาอยู่หลายครั้ง“อิงอิง ลูกอยู่ไหนน่ะ?”หลังจากที่ชิเฟิงเข้ามาในบ้านและไม่พบใครอยู่ในห้องนั่งเล่นแต่กลับมีรองเท้าของผู้ชายวางอยู่หน้าประตู เขาจึงเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยพ่อหนุ่มคนนั้นคงจะมาที่นี่ เห็นทีคืนนี้เขาจะต้องดื่มกับอีกฝ่ายสักสองแก้วแล้วละ พ่อหนุ่มคนนั้นช่างเป็นคนดีจริง ๆ“พ่อ หนะ หนูกำลังทำอาหารอยู่ในครัว….. ฉิน ฉินเฉาก็เข้ามาช่วยทำด้วย…..”ชิอิงกล่าวโดยกลั้นน˺าเสียงสั่น ๆ นั่นเอาไว้ จากนั้นเธอก็เดินไปเปิดเครื่องดูดควันที่อยู่ข้าง ๆเส
