ัวดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่น่าเชื่อถือมากและเมื่อรวมกับการต่อเสริมเติมแต่งของฉินเฉาแล้ว ชิอิงจึงยิ่งหวาดกลัวเข้าไปใหญ่“เห็นเธอกลัวขนาดนี้ ฉันจะไม่เล่าแล้ว พวกเรามาทานอาหารกันเถอะ”ฉินเฉากล่าว“ไม่เอานะ!”ชิอิงรีบกางนิ้วมือออกมา เผยให้เห็นดวงตาข้างเดียวที่กำลังจับจ้องไปที่ฉินเฉาอย่างเงียบ ๆ “เล่ามาเลย…. มันจะเป็นเรื่องเป็นราวได้ยังไง… ถ้าหากเล่ามาแค่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ แบบนั้น…..”ชิอิงกล่าวด้วยความไม่พอใจ“อืม ในเมื่อเธออยากรู้ขนาดนั้น ฉันก็จะเล่าต่อ…..”“ดะ เดี๋ยวก่อน……”ทันใดนั้นชิอิงก็เอ่ยขึ้นมา“ว่ายังไง?”“คะ คุณให้ฉันไปนั่งข้าง ๆ คุณได้มั้ย…..”เสียงของชิอิงนั้นฟังดูเว้าวอนเล็กน้อย “ให้ฉันนั่งข้างคุณ…จะดีกว่า…. ไม่อย่างนั้นฉันคงจะกลัวมาก…..”“โอ้ ทำแบบนั้นได้ยังไง ผู้ชายกับผู้หญิงไม่ควรที่จะอยู่ใกล้ชิดกัน!”ฉินเฉาทำท่าทางจริงจังจนชิอิงคิดอยากจะฟาดเขาอย่างอดไม่ได้“คะ คุณอย่าทำแบบนี้สิ ฉันกลัวจริง ๆ นะ…..”ชิอิงเอ่ยขอร้องฉินเฉายังคงแสร้งทำเป็นจริงจัง และเมื่อเห็นว่าทำสำเร็จ เขาก็ฉวยโอกาสนี้กล่าวออกไปว่า “อืม นั่งก็ได้…. แต่เธอห้ามมาลวนลามฉันล่ะ!”“……”ชิอิงคิด ลวนลามเขาเนี่ยนะ ฝันไปเถอะเธอยกสะโพกของเธอ ก่อนที่จะย้ายเก้าอี้ไปนั่งข้างฉินเฉาเมื่ออยู่ข้าง ๆ ฉินเฉา เธอก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของความเป็นชายที่แข็งแกร่งจากตัวเขามันเป็นความรู้สึกที่เลยผ่านมาอย่างเนิ่นนานแล้ว…..ทันใดนั้นชิอิงก็เกิดเหม่อลอยแ
