จ้องมองมาที่เธอความรู้สึกนี้มันน่าขนลุกมาก ๆ!“ฉันตบหน้าตัวเองและคิดในใจว่าฉันคงจะเล่นเกมดึกเกินไปก็เลยตาลายจนเห็นอะไรผิดแปลกไปหมด ดังนั้นฉันก็เลยเดินไปหยิบของใช้ที่อ่างล้างมือ และกลับไปที่หอพักทันทีเพราะฉันไม่กล้าล้างหน้าแปรงฟันแล้ว”“ละ แล้วเป็นยังไงต่อ?”ชิอิงเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“แล้วในคืนนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก มันผ่านไปอย่างเงียบงัน แต่พี่น้องร่วมห้องของฉันไม่มีใครรู้เลยว่าฉันกำลังนอนคลุมโปงอยู่ในหอพักและนอนไม่หลับทั้งคืน”ฉินเฉาเสตามองลงไปที่ร่องลึกของชิอิงแล้วกลืนน˺าลาย ก่อนที่จะกล่าวต่อไป“จนเช้าวันรุ่งขึ้น ฉันก็ผล็อยหลับไป และเมื่อตื่นขึ้นมาในห้องนอนก็มีแต่ฉันอยู่แค่คนเดียวแล้ว ทุกคนไปเข้าเรียนกันหมด เพราะว่าฉันเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยก็เลยไม่เข้มงวดมากนัก ดังนั้นพวกพี่ใหญ่ก็เลยไม่ได้ปลุกฉัน”ฉินเฉาอธิบาย “หลังจากที่ตื่นขึ้นมา ฉันก็ไม่กล้าที่จะอยู่ในห้องนอน ฉันก็เลยชวนแฟนของฉันออกไปข้างนอกด้วยกัน”“โอ้? ตอนนั้นคุณมีแฟนด้วยเหรอ?”เมื่อชิอิงค้นพบประเด็นใหม่ ๆ เธอก็รีบเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว“อืม เธอเป็นแฟนของฉันในตอนนั้น แต่พวกเราเลิกกันมานานแล้ว”ฉินเฉาไม่ต้องการที่จะพูดถึงหยางฉานฉาน เขาจึงกล่าวต่อ“พอแฟนของฉันเจอฉัน เธอก็ถามฉันว่าทำไมใต้ตาของฉันถึงได้คล˺าแบบนั้น ฉันบอกว่าไม่มีอะไร ฉันแค่เล่นเกมทั้งคืนเท่านั้น เธอพูดกับฉันอยู่สองสามคำ จากนั้นก็ไม่ได้ถามเรื่องนี้ขึ้นมาอีก ฉัน