นนี้ใบหน้าอันสวยงามของชิอิงก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง“เป็นอะไรไป คุณดูเหม่อลอยไปนะ”ชิอิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม“ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรบางอย่างเท่านั้น”ฉินเฉาโบกมือ จะให้บอกความจริงกับชิอิงได้ยังไง“อืม รีบเข้ามาเถอะ ถ้าเสี่ยวอ้ายเจอคุณ เธอจะต้องดีใจแน่ ๆ”ชิอิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม“อืม…..”ฉินเฉาเรียกภูตผีหลัวซากลับมา ก่อนที่จะเข้าไปในบ้านพร้อมกับชิอิงเขามาบ้านหลังนี้เป็นครั้งที่สองแล้วการตกแต่งภายในนั้นไม่ได้มีอะไรที่ต่างออกไปจากก่อนหน้านี้มันยังเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ดูอบอุ่นมาก“พี่ชิอิงกลับมาแล้วเหรอคะ?”เมื่อเข้าไปในบ้าน ฉินเฉาก็พบกับสาวสวยคนหนึ่งที่เดินออกมาต้อนรับผู้หญิงคนนี้แต่งตัวเรียบง่าย และดูเป็นคนขยันขันแข็ง“อืม ซิ่วเหมย แล้วเสี่ยวอ้ายล่ะ?”“อยู่ในห้องด้านในค่ะ ฉันเพิ่งจะกล่อมให้เธอหลับไปเอง”ซิ่วเหมยยิ้มออกมา “เสี่ยวอ้ายเป็นเด็กที่เชื่อฟังมาก ไม่เหมือนกับเด็กอายุหนึ่งขวบคนอื่น ๆ ตอนที่ฉันไปเลี้ยงเด็กให้กับครอบครัวอื่น ถึงจะเป็นเด็กโตกันแล้ว แต่ก็เหมือนปีศาจน้อยที่สามารถทำให้คนตายได้แต่เสี่ยวอ้ายเป็นเหมือนกับนางฟ้าตัวน้อย ๆ เลยค่ะ”“วันนี้ต้องขอรบกวนเธอแล้ว”เมื่อได้ยินคนกล่าวชื่นชมลูกสาวของตัวเองให้ฟัง ชิอิงก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มรับ “ถ้าหากช่วงบ่ายไม่มีอะไรแล้ว ซิ่วเหมย เธอเลิกงานกลับบ้านไปพักผ่อนก่อนก็ได้นะ”“จริงเหรอ ขอบคุณค่ะพี่ชิอิง!”เมื่อซิ่วเหมยได้ยินว่าเธอสามารถเลิกงานไวก็ดีใจมาก เพราะพี่
