าดอยู่แล้วแต่เมื่อรู้สึกถึงความเย็นบนหน้าผาก ความหวาดกลัวก็เข้ามาแทนที่ทันทีและเมื่อเขาหันไปมอง ดวงตาของเขาก็แทบจะหลุดออกมาจากเบ้าตาเชี่ย!ปืน!หวงมู่อยู่ในสังคมอันธพาลกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น เขาจะเคยเห็นเรื่องแบบนี้เสียที่ไหน!นี่เขาไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย….“พะ พี่ใหญ่…ผม ผมแค่ล้อเล่น ล้อเล่นกับพวกพี่ ๆ เท่านั้น…..”หวงมู่แทบจะฉี่ราด มีดในมือหล่นลงไปบนพื้นทันที เขาหวาดกลัวจนตัวสั่นและรู้สึกเย็นวาบที่ขาทั้งสองข้างแต่เขาก็รู้สึกสงสัยขึ้นมา เสี่ยวหม่าบอกเอาไว้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นหนุ่มหน้าขาวที่ขี้ขลาดไม่ใช่หรือไง!มารดามันเถอะ หนุ่มหน้าขาวจะมีปืนอยู่ในมือได้ยังไง!ยิ่งไปกว่านั้นของสิ่งนี้ยังเป็นอาวุธของจริง!ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่ใช่ของจริง แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะลองดีหรอก!จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากมันเป็นของจริงล่ะ? หัวของเขาจะไม่ระเบิดหรือไง!“แค่ล้อเล่นงั้นเหรอ?”ฉินเฉายิ้มอย่างเย็นชา “แต่ฉันไม่ได้คิดที่จะล้อเล่นกับแกด้วยน่ะสิฉันจะให้เวลาแกสามวินาที ขอโทษเพื่อนของฉันและไสหัวออกไปจากห้องซะ ไม่อย่างนั้นหัวของแกได้มีรูสวย ๆ ประดับอยู่แน่”“คุณผู้หญิง ผมผิดไปแล้ว ยกโทษให้ผมด้วยเถอะ! ผมสมควรตายผมไม่กล้าทำแบบนี้อีกแล้ว!”เมื่อมีคนหยิบปืนออกมา หวงมู่ผู้อวดดีก็รีบเอ่ยขอโทษเฉิงอิงอย่างรวดเร็ว“ไปให้พ้น!”เฉิงอิงไม่อยากจะมองหน้าผู้ชายคนนี้แม้แต่เพียงวินาทีเดียว ถ้าหากไม่ใช่เพราะภารกิจ เธอคงจะจับกุมตัวคนสารเลวคนนี้ไปส่งที่สถ
