านีตำรวจไปแล้ว“คะ ครับ!”หวงมู่ไม่กล้าทำอะไรชักช้า เขาไม่สนใจแม้แต่ลูกน้องของเขา และรีบหันหลังวิ่งหนีออกไปจากห้องทันทีปัง!แต่ในขณะนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้น จากนั้นลูกกระสุนปืนก็ถูกยิงเข้าไปยังกำแพงข้างตัวเขาเศษกำแพงกระเด็นใส่ใบหน้าของเขาจนรู้สึกถึงความเจ็บปวดหวงมู่หวาดกลัวและคุกเข่าลงที่พื้น“ท่านลุงไว้ชีวิตด้วย ท่านลุงไว้ชีวิตด้วย…..”เขาทั้งตกตะลึงและหวาดกลัวโชคดีที่เขาขอโทษไปแล้ว นี่มันปืนของจริง!แต่ทำไมถึงยังอยากฆ่าเขาอีกล่ะ!“พาซากสุนัขพวกนี้ออกไปด้วย”ฉินเฉากล่าวอย่างเย็นชา“คะ ครับ……”หวงมู่จะกล้าปฏิเสธได้ยังไง เขารีบลากตัวลูกน้องของเขาออกไปจากห้องและปิดประตูให้ด้วยความระแวดระวังหลังจากที่เขาออกไปแล้ว เฉิงอิงก็หันไปถามฉินเฉา“ทำไมนายถึงได้ยิงปืน!”
