าขึ้นมาเล็กน้อยไม่ว่าจะเป็นเจิ้งซือฉีผู้กล้าหาญและร้อนแรง หรือว่าเฉิงอิงที่แสนเข้มงวด พวกเธอก็ขดตัวเล็กน้อยและตัวแข็งทื่อกันไปหมดท่าทางว่าพวกเธอทั้งคู่จะเพิ่งเคยนอนร่วมเตียงกับผู้ชายเป็นครั้งแรก“วางใจได้เลย คืนนี้พวกเราเหนื่อยกันมามากเกินไป ฉันไม่เล่นอะไรแบบสามคนกับพวกเธอหรอก นอนกันเถอะ”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเจิ้งซือฉีหันมามองค้อน แต่เฉิงอิงโหดร้ายกว่านั้น เธอยกเท้าขึ้นมาถีบฉินเฉาแต่ปรมาจารย์อย่างฉินเฉาจะยอมให้สาวน้อยคนนี้ทำสำเร็จได้ยังไงเขาเองก็ยกขาขึ้นมาและตอบโต้เท้าของเฉิงอิงด้วยหัวเข่าของเขาเฉิงอิงจึงเตะคนไม่สำเร็จ อีกทั้งฝ่าเท้าของเธอยังรู้สึกเจ็บและบวมขึ้นมา เธอโกรธจนความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้งฉินเฉาคนน่ารังเกียจ ไม่รู้จักการทะนุถนอมอ่อนโยนบ้างเลย คิดจะทำให้เธอตายเลยหรือไง!ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ เธอที่กำลังนอนอยู่ด้านซ้ายของฉินเฉาจึงเหวี่ยงหมัดขวาที่ราวกับลูกตุ้มใส่หน้าอกของฉินเฉาฉินเฉาแบมือกันเอาไว้ด้านหน้า และคว้ากำปั้นของเฉิงอิงเอาไว้แน่นเฉิงอิงไม่ยอม เธอฝึกศิลปะการต่อสู้มานานหลายปี จะถูกผู้ชายที่นอนข้างกันบนเตียงรังแกได้ยังไงทันใดนั้นเธอก็พลิกตัวและใช้กำปั้นอีกข้างต่อยเข้าไปที่หัวใจของฉินเฉาฝีมือของเฉิงอิงนั้นเฉียบคมมากฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมอย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่บนเตียงเขาคือนายเหนือหัวที่แท้จริง!เพียะ!ฉินเฉายื่นมืออีกข้างออกมาปัดกำปั้นของเฉิงอิงออกไปจากหัวใจราวกับตบแมล
