งวัน“บ้าเอ๊ย!”เฉิงอิงโมโหมาก เธอลุกขึ้นมาคร่อมเอวของฉินเฉา และใช้กำปั้นอีกข้างต่อยลงไปอย่างต่อเนื่องฉินเฉาปัดป้องอยู่หลายครั้ง พลางคิดว่าจิตวิญญาณของผู้หญิงคนนี้ช่างน่ายกย่องจริง ๆ เธอพ่ายแพ้ไปซ˺าแล้วซ˺าเล่า แต่มันไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเข้าใจแก่นแท้ของการต่อสู้ที่ต้องพ่ายแพ้ซ˺า ๆ ได้เขาเริ่มหมดความอดทน จึงยื่นมือออกไปจับกำปั้นของผู้หญิงคนนี้เอาไว้แน่นเมื่อมือทั้งสองข้างของเฉิงอิงถูกจับเอาไว้ เธอจึงเริ่มขยับขาทั้งสองข้างของเธอแต่ฉินเฉาไวกว่า เขายื่นขาทั้งสองข้างออกมาจากเข่าของเฉิงอิงและกดทับน่องขาทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ด้วยแรงกดของฉินเฉาทำให้เฉิงอิงไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเอาคืน“เจ้าคนน่าตาย!”มือและเท้าทั้งสองข้างถูกรัดเอาไว้ เฉิงอิงรู้สึกโมโหจนอยากจะร้องไห้แต่จิตใจของทหารทำให้เธอต้องกลั้นน˺าตาเอาไว้ถึงแม้ว่าเธอจะควบคุมมือและเท้าของเธอไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะต้องใช้ฟัน เธอก็จะกัดเขาให้ตาย!เมื่อคิดได้แบบนี้แล้ว เฉิงอิงก็โน้มตัวเข้าไปหาฉินเฉา และใช้หน้าผากที่แข็งราวกับค้อนทุบใบหน้าและจมูกของเขาฉินเฉาเอนศีรษะหลบไปด้านข้าง ทันใดนั้นหน้าผากของเฉิงอิงจึงกระแทกเข้าที่หัวไหล่ของฉินเฉาโป๊ก!เสียงนั้นดังฟังชัดมากเฉิงอิงรู้สึกเหมือนกับว่าหัวของเธอกระแทกเข้ากับแผ่นเหล็ก เธอรู้สึกเจ็บจนน˺าตาไหล อีกทั้งยังเวียนหัวจนแทบจะเห็นดาวบัดซบ!ในคราวนี้เธอมีสติมากขึ้นแล้ว เธอจำได้ว่าแม้แต่เลเซอร์ก็ยังทำอะไรร่างกายของ
