เพื่อให้หลินหม่านชางและผู้ติดตามจำนวนมากผ่านไปก่อน
หานชิงอวี่ใช้เวลาในการรอคอยไปกับการแอบมองไปยังกลุ่มของหลินหม่านชางที่อยู่ห่างออกไป
ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้พบกับใบหน้าที่คุ้นเคยในในขบวนของหลินหม่านชาง
อิงชื่อจ้ง!
อิงชื่อจ้งนับถือหลินหม่านชางเป็นอย่างมาก ก่อนหน้านี้บนรถบัส เขายังเคยชี้ไปยังโบรชัวร์ของโรงพยาบาลเมืองจิน ทั้งยังระบุตัวหลินหม่านชางที่อยู่บนนั้นได้อย่างแม่นยำ
แน่นอนว่าอิงชื่อจ้งก็เห็นหานชิงอวี่เช่นกัน เขาจึงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการทักทาย
ส่วนหานชิงอวี่ก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้มทักทายไปยังคนกลุ่มนั้นเช่นกัน
แต่ไม่คาดคิดว่ารอยยิ้มนั้นจะนำมาซึ่งปัญหา
หลินหม่านชางที่กำลังสอบถามอาการของผู้ป่วยอยู่ เมื่อเห็นรอยยิ้มของหานชิงอวี่ก็หันไปมองด้านหลังตัวเอง เขาแน่ใจแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังทักทายอิงชื่อจ้ง
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงแสร้งถามขึ้นมาว่า
“รู้จักกับหมอหานเหรอ?”
แม้อิงชื่อจ้งจะรู้ว่าหานชิงอวี่ประสบปัญหาบางอย่างในช่วงสองวันนี้ แต่ในด้านรายละเอียด เขากลับไม่ทราบอะไรเลย
เขายิ่งไม่รู้ไปใหญ่ว่าหลินหม่านชางเคยกลั่นแกล้งหานชิงอวี่ ทว่าประสบความล้มเหลว
หลินหม่านชางในเวลานี้ เรียกได้ว่าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่มีต่อหานชิงอวี่
แน่นอนว่าอิงชื่อจ้งก็ไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน
เขาพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
“คุณหมอหลินก็รู้จักหานชิงอวี่ด้วยเหรอครับ?”
“เขาเป็นเพื่อนร่วมงานผมที่โรงพยาบาลศู
