่าพวกมันจะมีกันอยู่หลายคน อาจจะมี 7 – 8 คนเลยก็ได้”“อืม ดังนั้นพวกเราถึงจะต้องโจมตีโดยที่พวกมันยังไม่ทันได้ตั้งตัว”เฉิงอิงยิ้มออกมา จากนั้นเธอก็หยิบวัตถุทรงกลมออกมาจากอกเจิ้งซือฉีมองมันด้วยความตกใจพระเจ้า ระเบิดมือก็ถูกเตรียมพร้อมเอาไว้แล้วแต่โครงสร้างของระเบิดมือลูกนี้ดูค่อนข้างแปลกไปสักหน่อย“ให้ฉันดูหน่อยได้มั้ย……”เจิ้งซือฉีมองเฉิงอิงด้วยแววตาคาดหวังแม้ว่าที่นี่จะมืดมิดและมีเพียงแสงไฟสลัว ๆ จากหน้าจอโทรศัพท์แต่เฉิงอิงก็มองไม่เห็นสายตานั้น เธอจึงยื่นระเบิดมือให้กับเจิ้งซือฉีแต่โดยดีเจิ้งซือฉีรับระเบิดมือเอาไว้ในฝ่ามือ ก่อนที่จะใช้แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์มาส่องดูอย่างละเอียด“พระเจ้า นี่มันระเบิดมือแม่เหล็กไฟฟ้าของประเทศญี่ปุ่น!”ในที่สุดเธอก็นึกออกเสียที “เฉิงอิง เธอได้มันมาได้ยังไง!”“ฉินเฉาให้ฉันมา”เฉิงอิงคิดในใจ ฉินเฉาน่าจะยึดระเบิดมือลูกนี้มาจากตอนที่เขาถล่มเมืองโตเกียว“ดีเลย หลังจากที่พวกมันเลื่อยเข้ามาได้แล้ว ฉันจะโยนเจ้านี่ออกไป! อานุภาพของแม่เหล็กไฟฟ้าเพียงพอที่จะกวาดทุกสิ่งทุกอย่างในห้องนี้ได้ ฉันว่าพวกเราคงจะไม่ต้องใช้ปืนพกกันแล้ว”เจิ้งซือฉีกล่าวด้วยความตื่นเต้น“โอ้ อืม…..”เมื่อเฉิงอิงได้ยินว่าระเบิดมือแม่เหล็กไฟฟ้าลูกนี้มีอานุภาพร้ายแรงมาก เธอก็พยักหน้าด้วยความยินดี แต่ทันใดนั้นเองหญิงสาวทั้งสองคนก็หันมามองหน้ากันราวกับเพิ่งจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้“แล้วระฆังสีดำอันนี้… จะป
