อกมา “ถึงอิงจี๋จะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องมัน แต่เฮยฉีหลินผู้นี้จะต้องฆ่ามันให้ได้!”แต่เมื่อเขากำลังจะพูดต่อ คิ้วที่ขมวดอยู่ของเขาก็คลายทันที“มันมาถึงแล้ว”สิ้นเสียงนั้น ชายผู้สวมเสื้อโค้ตกันลมสีดำก็เดินตามฉวนเฟิงมาจนถึงร้านกาแฟที่โรแมนติกและแสนงดงามแห่งนี้หลังจากที่ฉินเฉาก้าวเข้ามา เขาก็จ้องไปยังชายในชุดสูทสีดำที่กำลังนั่งอยู่ทันทีการแต่งตัวของอสูรโบราณช่างน่าสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้พวกเขาสวมใส่แม้กระทั่งชุดสูทนี่คือการก้าวเดินไปกับกาลเวลาในตำนานอย่างนั้นเหรอ?“นี่คือบอสของพวกเราค่ะ”ฉวนเฟิงยังคงนำทางฉินเฉาให้เดินมา จากนั้นเธอก็หันไปโค้งคำนับให้เฮยฉีหลิน “บอสคะ ข้าพาเขามาแล้ว”“ดีมาก”เฮยฉีหลินวางช้อนคนกาแฟลงเบา ๆ และยิ้มให้ฉินเฉาเล็กน้อย“ข้าควรจะเรียกเจ้าว่า…ฉินเฉา เชิญนั่งสิ”เมื่อกล่าวดังนั้น เขาก็ผายมือไปยังเก้าอี้ที่อยู่ตรงหน้าของเขาฉินเฉามองไปรอบ ๆ และเมื่อไม่เห็นคนอื่นอยู่ในร้านกาแฟ เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยชายในชุดสูทสีดำได้แผ่แรงกดดันมหาศาลออกมา หากเป็นคนอื่นเมื่อต้องเจอกับแรงกดดันแบบนี้ คงจะไม่ใช่เรื่องง่ายที่พวกเขาจะไม่เป็นลมแต่ฉินเฉาไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เขาดึงเก้าอี้ออกมาและนั่งลงไป“ขอลาเต้ให้ฉันแก้วหนึ่ง ขอบคุณ”เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดไฟ ก่อนที่จะกล่าวกับฮุ่นตุ้นผู้ยืนอยู่ด้านหลังเฮยฉีหลินฮุ่นตุ้นขมวดคิ้ว พลางคิดในใจว่า บอกน้องสาวนายสิ มันเป็นใครถึงได้มาสั่งเขา?“ไป ปฏิบัติต่อแขกด้ว
