ยความสุภาพหน่อย”เฮยฉีหลินโบกมือเมื่อเจ้านายกล่าว ฮุ่นตุ้นจึงไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องหันไปชงกาแฟให้ฉินเฉา“ใช่แล้ว อย่าลืมใส่น˺าตาลด้วยล่ะ ฉันไม่ชอบให้มันขมเกินไปนัก”ฉินเฉากล่าวเสริมอีกครั้งฮุ่นตุ้นโกรธจนเกือบจะถอดชุดบริกรออกมาโยนใส่หน้าฉินเฉาผู้ชายคนนี้ช่างเลวทรามเสียจริง“ฉินเฉา ข้าคิดว่าเจ้าคงจะไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร”เฮยฉีหลินได้ทำการบ้านมาบ้างแล้วว่าฉินเฉานั้นเป็นยังไง เขาจุดบุหรี่ที่หยิบออกมาจากกระเป๋าและกล่าวขึ้นมา“นายจะเป็นใครแล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับฉัน”ฉินเฉาเบ้ปากเฮยฉีหลินเกือบจะจุดไฟเผาจมูกตัวเองเชี่ย ผู้ชายคนนี้พูดจาไม่ไว้หน้ากันเสียเลย“บังอาจ!”ฉวนเฟิง สาวสวยผู้สวมชุดกี่เพ้าสีเหลืองขมวดคิ้วด้วยความโกรธเคืองทันที “เจ้าพูดจาแบบนี้กับท่านเฮยฉีหลินได้ยังไง หาที่ตายนัก!”“ผู้ใหญ่เขาจะพูดคุยกัน เด็กอย่างเธอจะมาสอดปากทำไม?”ฉินเฉากล่าวด้วยความไม่สบอารมณ์ “ถ้าไม่อยากฟังก็ออกไป!”“เจ้า!”ฉวนเฟิงโกรธมาก เธอยื่นมือขวาที่มีเข็มสีดำอยู่บนฝ่ามือออกมาและทำท่าจะแทงเข้าไปที่หลังศีรษะของฉินเฉา“มาจงมาเจ้าอะไร เก็บ xx พัง ๆ ของเธอออกไปซะ!”ถึงแม้ว่าฉวนเฟิงจะไม่รู้ว่า xx คืออะไร แต่ฟังดูแล้วมันคงจะไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก“ฉวนเฟิง เจ้าหุบปากไปก่อน ข้ากับอิงเทียนกำลังพูดคุยกัน”เฮยฉีหลินกล่าวเบา ๆ“ค่ะบอส…”ฉวนเฟิงถอยหลังออกไปสองก้าวอย่างเชื่อฟัง เธอปิดปากไม่กล่าวอะไรออกมา แต่ดวงตาของเธอยังคงจับจ้องไปยังฉินเฉาด้
