รรสจัดอยู่แล้วด้วย”ที่จริงแล้วฉินเฉาไม่ได้ทานชอบอาหารตะวันตก แต่ที่เขาเสนอเช่นนั้นเพราะต้องการที่จะตามใจเจิ้งซือฉี“เฉิงอิง เธอคิดว่ายังไง?”“พวกนายสองคนตัดสินใจกันไปแล้วนี่ ยังจะมาถามฉันอีกทำไม?”เฉิงอิงมองฉินเฉาและส่งยิ้มบาง ๆ ให้วันนี้ผู้หญิงคนนี้ไปกินดินปืนมาหรือไง?“เอาล่ะ พวกเรารีบไปกินข้าวกันเร็ว ๆ เข้าเถอะ ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว เดินทางด้วยเรือนี่เหนื่อยจริง ๆ”เจิ้งซือฉีลากเฉิงอิงให้เดินไปตามถนน และมองดูร้านอาหารที่อยู่ตามข้างทางเฉิงอิงคิดในใจ เธอเหนื่อยเพราะขึ้นเรือ หรือว่าเหนื่อยเพราะมัวแต่เป็นนักขี่ม้าอยู่กันแน่ฉินเฉาเดิมตามหลังไปอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมาดีเซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่มีชีวิตชีวามาก บนถนนมีผู้คนอยู่อย่างคับคั่งที่ต่างก็รีบเร่งเดินทาง และใช้เงินในการจับจ่ายใช้สอยอีกทั้งที่เซี่ยงไฮ้ยังมีสาวสวยเป็นจำนวนมาก พวกเธอมีรูปร่างที่เซ็กซี่ ดูละลานตาไปหมดท่ามกลางคนที่ผ่านไปผ่านมานั้น มีสาวสวยคนหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของฉินเฉาสาวสวยคนนี้ใส่ชุดกี่เพ้าสีเหลือง รูปร่างที่งดงามของเธอดูมีเสน่ห์เป็นอย่างมากคนที่เดินผ่านไปมาก็หันมาสนใจเธอเช่นกันโดยเฉพาะเมื่อเธอยังคงเผยขาอันเรียวยาวของเธอในฤดูใบไม้ร่วงผู้หญิงคนนี้ไม่กลัวความหนาวเย็นเลยเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก แต่ฉินเฉากลับรู้สึกว่าคิ้วของเธอออกจะดูดุดันไปหน่อย ราวกับไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาโดยเฉพาะกลิ่นอายของอสูรโบราณที่เข้มข้นจากตัวเธอ ทำให้ฉ
