นี้ทำให้ทั้งฉินเฉาและเจิ้งซือฉีรู้สึกราวกับโดนไฟฟ้าช็อต“ละ ลืมมันไปซะ!”เจิ้งซือฉีแทบจะเสียสติไปเพราะฝ่ามือของฉินเฉา เธอกระโดดออกจากตัวของเขาทันที“พะ พวกเราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันใหม่! ตอนนี้ฉันจะไปนอนแล้ว!”เมื่อพูดจบ เจิ้งซือฉีก็รีบหนีออกไปทันทีฉินเฉาลุกขึ้นนั่ง เมื่อได้กลิ่นอันหอมหวนที่เจิ้งซือฉีเหลือทิ้งเอาไว้ในอากาศ เขาก็ยิ้มอย่างขมขื่นเขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีทางที่จะปล่อยเขาไปอย่างแน่นอนฉินเฉาก็เช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่าเขาจะมีความรู้สึก แต่ก็ไม่คิดที่จะหลงใหลให้มากจนเกินไป เพิ่งจะเจอกันแค่เพียงไม่กี่วันก็นอนด้วยกันเสียแล้ว… ต่อไปนี้ฉินเฉาจะไม่มีเรื่องวุ่นวายในอนาคตหรือไง?ผู้หญิงคนนี้หวาดกลัวจนวิ่งหนีไปก็ดีแล้ว เธอดุร้ายอย่างกับเสือแถมยังคิดที่จะมาศึกษาเขา เขาไม่ใช่เอเลี่ยนที่จะต้องมาศึกษาเสียหน่อยฉินเฉาโบกมือ จากนั้นประตูก็ล็อกเองโดยอัตโนมัติเขาหลับตาลงอย่างช้า ๆ และฝึกฝนลมปราณแห่งความวุ่นวายอีกครั้งแต่หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์นั้นมาแล้ว ฉินเฉาก็รู้สึกร้อนรุ่มเล็กน้อยจนตั้งใจฝึกฝนได้ไม่เต็มที่ถ้าหากเมื่อครู่นี้เขาทำใจแข็งและจับเจิ้งซือฉีกดลงไปละก็…แม่เสือสาวตัวนั้นคงจะต่อต้านไม่ได้…..จะว่าไปแล้วหน้าอกของเธอก็ใหญ่จริง ๆ …..ก่อนหน้านี้เธอบีบฉินเฉาน้อยของเขาไปแล้ว หากเขาได้บีบหน้าอกของเธอต่ออีกสักนิดก่อนที่เธอจะจากไปก็คงจะดี……ต่อไปเขาจะไม่ทำธุรกิจที่ขาดทุนแบบนี้อีกแต่เขาไม่รู้ว่าในเวลา
