ีดฟันก็ฟันไม่เข้า เรื่องนี้ทำให้เธอทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ!นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกอ่อนแอถึงขนาดนี้!“ฉินเฉา…ถ้านายบอกฉัน ฉะ ฉันจะทำอะไรให้นายหนึ่งอย่าง…..”เจิ้งซือฉีไตร่ตรอง และเอ่ยปากพูดขึ้นมาทันที“หา? ทำอะไรล่ะ?”ฉินเฉาไม่รู้ว่าผู้หญิงที่มีสติปัญญาสูงคนนี้จะคิดแผนการชั่วร้ายอะไรออกมาอีก“อะ อะไรก็ได้…. ตราบใดที่นายยินดีที่จะช่วยฉันทำการวิจัย…..”เจิ้งซือฉีหน้าแดงเล็กน้อย“จริงเหรอ?”ฉินเฉาเลิกคิ้วและเอ่ยถามเจิ้งซือฉี “อะไรก็ได้งั้นเหรอ?”“ใช่ อะ อะไรก็ได้…..”เจิ้งซือฉีพยักหน้า ตราบใดที่เธอสามารถศึกษาได้ว่าฉินเฉามีโครงสร้างยังไง ถึงแม้ว่าจะต้องมีอะไรกับเขา จะเป็นอะไรไปล่ะ…. มันก็แค่การถูกหมากัดเท่านั้น!เจิ้งซือฉีเป็นนักวิจัยอาวุธตัวจริง ไม่อย่างนั้นเธอคงจะไม่เมินแฟนหนุ่มของเธอเพื่อโครงการดาวเทียมฉินเฉาไม่รู้ว่าเจิ้งซือฉีกำลังแอบเปรียบเทียบตัวเขากับสุนัขอยู่ในใจเขาฉีกยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้ายทันที จากนั้นก็วางมือข้างซ้ายเอาไว้บนเอวเล็ก ๆ ที่ขาวราวกับหิมะของเจิ้งซือฉีอย่างช้า ๆเจิ้งซือฉีรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่ฝ่ามือของฉินเฉา เธอรู้สึกแปลก ๆและคันยุบยิบขึ้นมา จากนั้นเนื้อตัวเธอก็สั่นเทาเล็กน้อย“ในเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น……”ฝ่ามือของฉินเฉาลูบไล้ต่อไปเรื่อย ๆ และเพียงไม่นานมือของเขาก็สัมผัสกับขอบชุดชั้นในลายลูกไม้เขายกนิ้วขึ้นเล็กน้อย และสอดนิ้วเข้าไปในช่องว่างระหว่างขอบชุดชั้นในสัมผัสที่นุ่มนิ่ม