วล“ท่านผู้นำตระกูล เมื่อสักครู่นี้เรือพรินเซสอันชิงเจอกับกระแสน˺าวนเข้า…. ผม ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของท่านมาก…..”“วางใจเถอะ ฉันไม่เป็นอะไร”ฉินเฉาตบบ่าของกัปตัน “นายกลับไปทำงานของนายต่อเถอะ ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะไปแจ้งนายเอง”“ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับท่านผู้นำตระกูล!”กัปตันโค้งคำนับก่อนที่จะเดินจากไปจากนั้นประตูห้องพักก็ถูกเปิดออกมา ศีรษะเล็ก ๆ ของเฉิงอิงก็ยื่นออกมาจากประตู และจ้องมองฉินเฉา“ฉินเฉา…ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?”“อืม ไม่เป็นอะไร”จู่ ๆ ฉินเฉาก็รู้สึกว่าเฉิงอิงนั้นดูน่ารักมาก เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบจมูกของอีกฝ่ายแต่เฉิงอิงไม่ใช่หลี่นา และไม่ใช่หลิวอิง เธอไม่ยอมให้ฉินเฉามาบีบจมูกของเธอเธอหดคอกลับเข้าไปเพื่อหนีฝ่ามือของฉินเฉา“ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ จะมาบีบจมูกทำไม!”“เอาล่ะ เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถ้าไม่ให้บีบจมูกก็บีบหน้าอกเอาก็แล้วกัน”ฉินเฉายิ้มออกมา“ไปตายซะ!”เฉิงอิงมองฉินเฉาด้วยสายตาดุร้าย “เมื่อกี้นี้เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”“มีคนมารบกวน และมันก็ถูกจัดการไปแล้ว”ฉินเฉาไม่อยากอธิบายเรื่องนี้ให้เธอฟัง ทั้งเรื่องผู้ฝึกตน หรือเรื่องสุสานซานไห่ เรื่องราวเหล่านี้มีรายละเอียดมากเกินไป หากจะให้อธิบาย ถึงใช้เวลาสามวันสามคืนก็คงจะไม่พออย่างแน่นอนเขามีความอดทนถึงขนาดนั้นซะที่ไหน“ถ้าอย่างนั้น….จัดการเรียบร้อยแล้วงั้นเหรอ?”“อืม”ฉินเฉาพยักหน้า “จัดการเรียบร้อยแล้ว เธอสบายใจได้เลย”“ถ้าอย่าง
