นั้นก็ดี ในที่สุดฉันก็จะได้นอนหลับเสียที”เฉิงอิงรู้สึกโล่งใจ “เกิดปัญหาขึ้นตลอดทั้งวัน ฉันสงบใจไม่ได้เลย…..”“เจิ้งซือฉีล่ะ?”“เธอกลัวจนเป็นลมไปแล้ว เพิ่งจะนอนหลับไปเมื่อครู่นี้เอง”“…..ผู้หญิงคนนี้ใจเสาะเกินไปแล้ว”“ฉันเองก็กลัวเหมือนกัน ไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ พรุ่งนี้พอกลับไปถึงเซี่ยงไฮ้จะต้องมีงานรออยู่แน่ ๆ”“เอ่อ…..”นอนหลับ…ฮี่ ๆ จะได้นอนหลับกับใครกันนะ…..